Migawki

Króliki- praca hodowlana cz.I



    Praca hodowlana w stadzie królików jest ciągłym i żmudnym zajęciem. Etapami jej są: selekcja, dobór królików do stada podstawowego (rozpłodowego), kojarzenie par.
W hodowlach królików będą występowały różnice w pracy hodowlanej między hodowlami amatorskim- zajmującymi się hodowlą królików rasowych i chowem towarowym- więcej uwagi poświęcającym cechom użytkowym królików.
Zajmę się tylko hodowlą królików rasowych. Jest to o tyle ważny dział hodowlany, że preferuje on utrzymanie i doskonalenie ras uznanych, ich cech fenotypowych i użytkowych. Jest warunkiem rozwoju danej rasy. W chowie towarowym hodowca zwraca uwagę na cechy użytkowe, warunkuje go ekonomika chowu, tym samym niejednokrotnie zatraca się cechy rasowe i powstają stada nie mające nic wspólnego z jakąkolwiek rasą.
    W części I zajmę się selekcją królików, w II doborem do stada podstawowego i w III kojarzeniem królików.
    Selekcja, najogólniej to dobór królików do hodowli. W wyniku selekcji zostają wyodrębnione dwie grupy zwierząt: - wyselekcjonowana, zostawiona do reprodukcji celem przekazywania swoich genów potomstwu i grupa o niższej wartości genetycznej, która zostanie wyeliminowana ze stada podstawowego.
Zadaniem selekcji jest uzyskanie wśród potomstwa cech wyższych z punktu widzenia hodowlanego niż u ich rodziców. Selekcja więc ma prowadzić do stałego podnoszenia wartości genotypowej i fenotypowej stada.
Oczywiście efekty obserwujemy wśród pokolenia potomnego i są one zależne od:
-    dokładności oszacowania osobników o najwyższej wartości hodowlanej, najlepszych     genetycznie,
-    płodności i plenności wyselekcjonowanych osobników,
-    genetycznej zmienności cech selekcjonowanej populacji, czyli stopnia odziedziczalności cech.
Selekcja musi być prowadzona w sposób ciągły – zaprzestanie jej prowadzenia w stosunkowo krótkim czasie doprowadzi do zanikania cech wyselekcjonowanych czyli do równowagi genetycznej stada.
Warunkiem powodzenia selekcji jest genetyczna zmienność organizmów, czyli zdolność do rekombinacji i mutacji genów i ma ona ewolucyjne znaczenie. Jeżeli króliki o odmiennych cechach wyznaczonych nową mutacją lub rekombinacją genów, czy oboma tymi zjawiskami powodują pożądaną przez nas zmianę wśród potomstwa to ich geny mogą zachować się w puli genów kolejnych pokoleń danej populacji a nawet przenieść na całą populację.
Selekcja prowadzi do doskonalenia królików w zakresie pożądanych cech fenotypowych i użytkowych, jednak szybkość zachodzących zmian jest zależna od wielu czynników:
-    płodności selekcjonowanego stada,
-    długości okresu użytkowania stada podstawowego,
-    zmienności selekcjonowanej cechy,
-    liczby cech selekcjonowanych w jednym czasie,
-    wartości odstępu pokoleń.
Płodność stada selekcjonowanego w wypadku królików jest czynnikiem stosunkowo łatwym do pokonania, gdyż zarówno liczba, jak i częstotliwość miotów jest u królików stosunkowo duża. Waga tego czynnika jest jednak podstawowa, ponieważ w wyniku prowadzonej przez nas selekcji eliminujemy osobniki, u których pożądane cechy wystąpiły minimalnie lub nie wystąpiły i do dalszej hodowli pozostają tylko króliki o cechach pożądanych. Ważnym jest też zapewnienie liczby królików potrzebnych do remontu stada podstawowego, który to w wypadku hodowli rasowych wynosi 2-3 lata, stąd wynika  okres użytkowania stada.
Zmienność cechy selekcjonowanej wpływa zasadniczo na wielkość różnicy selekcyjnej. Duża zmienność daje możliwość zaostrzenia selekcji i jest o tyle łatwiejsza, że pozwala na dokładniejsze określenie królików pożądanych. W hodowlach rasowych, gdzie interesuje nas najbardziej fenotyp i genotyp królika zmienność cech jest trudniejsza ale zawęża pole poszukiwanych cech. W chowie towarowym dochodzą w bardziej dominującej formie cechy wpływające na ekonomikę produkcji, a więc opłacalność chowu.
Różnica selekcyjna jest wartością ważną ze względu na liczbę cech selekcjonowanych. Im większa ilość cech selekcjonowanych tym różnica mniejsza. Postęp genetyczny zdecydowanie zmniejszy się gdy selekcja w naszym stadzie prowadzona będzie na większą liczbę cech. W wypadku hodowli królików zalecałbym prowadzenie selekcji na jedną cechę   ( max.2), gdyż nasi podopieczni mają na tyle duże i częste mioty, że w zasadzie nic nie zmusza nas do pośpiechu a mniejsza ilość cech selekcjonowanych pozwala na dokładniejszy wybór wyselekcjonowanych królików. Ilość cech jest ważna ze względu na korelacje między cechami, które mogą być dodatnie i odwrotnie. Korelacje ujemne to takie, gdzie króliki pod względem jednej cechy doskonałe, mają drugą zdecydowanie złą. W prowadzonej selekcji musimy brać pod uwagę okres osiągania dojrzałości rozrodczej naszego stada. Im mniejszy odstęp pokoleniowy tym większa ilość potomstwa zostaje do dalszej selekcji. Decyduje również okres możliwości  oceny wartości genetycznej, który w hodowlach królików rasowych warunkują m.in. cechy okrywy włosowej i jej dojrzałości finalnej.
W selekcji zwierząt gospodarskich, które są poligamiczne możemy sobie pozwolić na zróżnicowanie selekcji samców i samic. Samiec królików jest w stanie zapłodnić wiele samic, a więc w populacji zawsze prawie dysponujemy nadmiarem samców. Z tego też względu ostrzejszej selekcji poddamy samce.
Selekcja prowadzi nas do uzyskiwania coraz lepszych wartości fenotypowych królików a tym samym uzyskiwania postępu genetycznego. Oprócz postępu genetycznego występuje pojęcie postępu produkcyjnego, którego wartości zależne są od warunków bytowania królików. Różnica między wymienionymi postępami polega na tym, że postęp genetyczny jest uzależniony od selekcji, krzyżowania i kojarzenia zaś postęp produkcyjny jest zależny głównie od polepszania warunków bytowania. W pogarszających się warunkach bytowania postęp genetyczny może się nie pojawić. Właściwa praca hodowlana to taka, w której postęp genetyczny jest współzależny od postępu produkcyjnego.
W prowadzeniu selekcji wśród zwierząt należy uwzględnić pojęcie granicy selekcyjnej.
Jest to zjawisko polegające na obserwowaniu w paru pokoleniach zaniku postępu genetycznego przy nie zmieniających się warunkach bytowania. Zależne jest ono od zaniku zmienności genetycznej stada i w małych stadach od wzrostu homozygotyczności w parach genów selekcjonowanych cech.
Rodzaje selekcji to naturalna i sztuczna.
Selekcja naturalna to selekcja bez udziału hodowcy, losowo odbywająca się w stadzie, obliczona na przetrwanie populacji.
Selekcja sztuczna to selekcja, na którą  wpływ ma hodowca i on kieruje wyborem i ilością cech poddanych metodom zootechnicznym.
Selekcja sztuczna może być prowadzona:
w kierunku:
-    genu dominującego lub przeciw niemu,
-    genu recesywnego lub przeciw niemu,
-    genów o działaniu sumującym,
-    genów o epistatycznym współdziałaniu,
-    genów o naddominacyjnym współdziałaniu,
ze względu na                                                                                                                                                   końcowy efekt selekcyjny:
-    kierunkowa,
-    stabilizująca,
-    rozdzielcza,                                                                                                                                                        rodzaj reakcji na selekcję:
o  bezpośrednia,

o  pośrednia,                                                                                                                                                             liczbę decyzji selekcyjnych,
o    jednostopniowa,
o    wielostopniowa,                                                                                                                                                 wielkość jednostki selekcyjnej,
o    indywidualna,
o    rodzinowa,
liczbę cech doskonalonych,
o    na jedną cechę,
o     na kilka cech,
§    następcza,
§    niezależna,
§    według indeksu selekcyjnego,
nieaddytywne działanie genów,
o    powrotna,
o    powrotna przemienna.


Podsumowując. Selekcja w pracy hodowlanej jest jednym z podstawowych warunków powodzenia hodowli królików rasowych. Wymienione rodzaje selekcji wymagają niejednokrotnie wiedzy z dziedziny genetyki, stąd stwierdzenie, że wielu hodowców postęp produkcyjny uważa za wystarczający. W amatorskiej hodowli królików musi być prowadzona selekcja, gdyż naturalne kojarzenia będą wsteczne a tym samym nieekonomiczne. Hodowca nie powinien bazować tylko na materiale pozyskanym z zewnątrz. Miernikiem jego wiedzy, doświadczenia i zaangażowania są jego króliki- z jego stada, przez niego wyselekcjonowane.
Zapraszam do dyskusji na ten temat. Szczegóły wymienionych rodzajów selekcji mogę dyskutować indywidualnie lub na spotkaniach tematycznych. Celem mojego artykułu jest zaprezentowanie możliwości i potrzeby pracy hodowlanej. Życzę sukcesów w hodowlach. Naszym zadaniem jest ciągłe utrzymywanie ras królików, które hodujemy w czystości rasy i ich popularyzowanie.

 
powered_by.png, 1 kB

Start
Regulamin sekcji psów rasowych
Redaktor: Stefan   
16.11.2017.
STOWARZYSZENIE HODOWCÓW KRÓLIKÓW, PTAKÓW i PSÓW RASOWYCH



REGULAMIN SEKCJI PSÓW RASOWYCH


I. PRZEPISY OGÓLNE.

§ 1. Członkowie Stowarzyszenia prowadzą swoje hodowle jako amatorskie.

§ 2. Celem hodowli jest doskonalenie hodowanych ras psów pod względem cech fizycznych, psychicznych i użytkowych z uwzględnieniem podstaw naukowych.

§ 3. Hodowcą jest członek sekcji Stowarzyszenia, prowadzący hodowlę na terenie RP, zgodnie z niniejszym regulaminem, posiadający sukę hodowlaną lub psa reproduktora i zatwierdzony przydomek hodowlany. Członkowie mogą posiadać psy na zasadzie współwłasności.

II. PRZYDOMEK HODOWLANY.

§ 4.
1.) Rozpoczynając prowadzenie hodowli pełnoletni członek Stowarzyszenia posiadający sukę hodowlaną lub psa reproduktora ma obowiązek złożenia wniosku do sekretarza Zarządu o zatwierdzenie przydomka hodowlanego. Wniosek zawiera zgodę hodowcy na wykorzystanie jego danych teleadresowych i hodowlanych.
Zarejestrowanie przydomka następuje po stwierdzeniu poprawności wypełnienia wniosku.
2.) Przydomek hodowlany otrzymują wszystkie szczenięta pochodzące z tej samej hodowli.
3.) Przydomek hodowlany podaje się po nazwie psa. Nazwę (imię) psa piszemy dużymi literami, a przydomek (nazwę hodowli) małymi, np. AZA lubelska.
4.) Wszystkie szczenięta z miotu otrzymują imię zaczynające się z tej samej litery. Hodowca dowolnie wybiera kolejność liter alfabetu.
5.) Zmiana przydomka hodowlanego może mieć miejsce w szczególnych wypadkach, po złożeniu pisemnego wniosku z uzasadnieniem.
6.) Przydomek hodowlany może być dziedziczony lub przekazany po sporządzeniu odpowiedniej umowy. O fakcie takim musi być powiadomiony Zarząd Stowarzyszenia.
7.) Przydomek hodowlany nie może być wykorzystywany w innym stowarzyszeniu kynologicznym, a w razie wyrejestrowania hodowli nie może być powtórnie nadany innej hodowli.

§ 5.
Określenia ras psów do 45 cm używa się dla ras psów, których wzrost w kłębie u dorosłego psa nie przekracza 45 cm zgodnie z przyjętym wzorcem rasy, natomiast określenia ras psów powyżej 45 cm używa się dla ras psów, których wzrost w kłębie u dorosłego psa przekracza 45 cm zgodnie z przyjętym wzorcem rasy.
 
III. SUKA HODOWLANA.

§ 6.
Suką hodowlaną jest suka zarejestrowana w Stowarzyszeniu oraz wpisana do Księgi Rodowodowej lub Księgi Wstępnej. Do hodowli dopuszcza się wyłącznie sukę, która posiada w rodowodzie adnotację o nabyciu uprawnień hodowlanych. Adnotację umieszcza w rodowodzie osoba wyznaczona przez Zarząd. Hodowca dołącza zdjęcie suki.

§ 7.
Występują dwie klasy hodowlane:
1. Suka hodowlana,
2. Suka hodowlana certyfikowana.

§ 8.
Suką hodowlaną zostaje suka, która:
1. ukończyła 15 miesięcy,
2. w wieku dorosłym uzyskała ocenę minimum bardzo dobrą na wystawie związkowej lub na przeglądzie hodowlanym,
3. suki ras powyżej 45 cm muszą posiadać prześwietlenie stawów biodrowych (HD) w wieku co najmniej 15 miesięcy, z wynikiem A lub B.

§ 9.
Suką hodowlaną certyfikowaną zostaje suka, która:
1. spełnia wymagania dla suki hodowlanej,
2. posiada ukończony minimum kurs PT,
3. posiada wykonane prześwietlenie stawów łokciowych (ED) w wieku 15 miesięcy z wynikiem A lub B,
4. posiada wykonane badania DNA potwierdzające pochodzenie.

§ 10.
Uznanie uprawnień z innego związku następuje po stwierdzeniu spełnienia w/wym warunków zawartych w § 8 i 9.

§ 11.
W przypadku nie spełnienia warunków regulaminowych, Zarząd Stowarzyszenia może zawiesić uprawnienia suki na okres 6 do 24 miesięcy.
Uprawnienia suki hodowlanej, suka traci po ukończeniu 8 lat.
Warunkowo mogą być uprawnienia utrzymane na wniosek lekarza weterynarii, stwierdzający dobrą kondycję suki.

IV. PIES REPRODUKTOR.

§ 12.
Reproduktorem zostaje pies zarejestrowany w Stowarzyszeniu oraz wpisany do Księgi Rodowodowej lub Księgi Wstępnej. Do hodowli dopuszcza się wyłącznie psa, który posiada w rodowodzie adnotację o nabyciu uprawnień hodowlanych. Adnotację umieszcza w rodowodzie osoba wyznaczona przez Zarząd. Hodowca dołącza zdjęcie psa.

§ 13.
Występują dwie klasy hodowlane:
1. Pies reproduktor.
2. Pies reproduktor certyfikowany.
§ 14.
Psem reproduktorem staje się pies spełniający te same warunki co suka hodowlana zawarte w paragrafie 8.

§ 15.
Psem reproduktorem certyfikowanym staje się pies spełniający te same warunki co suka hodowlana certyfikowana zawarte w paragrafie 9.

§ 16.
Uznanie uprawnień z innego związku następuje po stwierdzeniu spełnienia w/wym warunków zawartych w § 14 i 15.

§ 17.
W przypadku nie spełnienia warunków regulaminowych, Zarząd Stowarzyszenia może zawiesić uprawnienia psa na okres 6 do 24 miesięcy.
Pies otrzymuje uprawnienia reproduktora dożywotnio.
Nie obowiązuje limit kryć dla psa reproduktora.

V. PRAWA I OBOWIĄZKI HODOWCY.

§ 18.
Hodowca ma prawo:
1. Uzyskiwania porad i informacji hodowlanych z macierzystego związku,
2. Dostępu do listy reproduktorów,
3. Dowolnego wyboru reproduktora zarejestrowanego w macierzystym związku,
4. Odchowania wszystkich urodzonych szczeniąt.

§ 19.
Obowiązki hodowcy psów rasowych:
1. Zapewnienie właściwych warunków higienicznych oraz pielęgnację,
2. Zapewnienie właściwej ilości i jakości wyżywienia,
3. Stosowanie obowiązkowych i profilaktycznych szczepień, a w razie konieczności zapewnienie profesjonalnej pomocy medycznej,
4. Niedopuszczenie do przypadkowego krycia,
5. Sprawdzenie uprawnień psa reproduktora przed kryciem suki,
6. Każdorazowo ustalać między właścicielami suki i psa reproduktora wysokość ekwiwalentu i razem podpisać „ Kartę krycia” jako swoistą umowę,
7. W wypadku krycia suki reproduktorem z innego związku, zapewnić sobie kopie rodowodu i innych wymaganych dokumentów,
8. Poddać wszystkie szczenięta z miotu obowiązkowemu przeglądowi i znakowaniu przy pomocy mikrochipu,
9. W ciągu maksymalnie 30 dni zgłosić miot do sekcji psów rasowych Stowarzyszenia z wypełnionym wnioskiem o wydanie metryk lub rodowodów oraz zdjęciem miotu,
10. Udostępnienie przeglądu szczeniąt wydelegowanemu przedstawicielowi Stowarzyszenia wraz z dokumentami miotu. W razie wystąpienia wątpliwości lub nie udostępnienia przeglądu następuje wstrzymanie wydania rodowodów lub metryk. Zarząd może nakazać przeprowadzenie badań DNA w kierunku pochodzenia, a w przypadku wyników negatywnych następuje odmowa wydania dokumentów bez zwrotu kosztów,
11. Podczas przeglądu miotu sporządzony zostaje protokół, który podpisuje hodowca i dokonujący przeglądu. Protokół sporządza się w 3 egzemplarzach i dołącza zdjęcie miotu.
12. Hodowca jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji nabywców szczeniąt z hodowli.
13. Opłacanie terminowe składki członkowskiej,
14. W każdym wypadku umożliwienie dokonania kontroli hodowli przez osoby upoważnione przez Zarząd Stowarzyszenia pod rygorem wstrzymania uprawnień zawartych w § 11 i 17.
15. Zaleca się hodowcy:
a. doprowadzania do krycia suki nie częściej niż co 10 miesięcy,
b. nie dopuszczać do krycia suki psami innymi niż reproduktorami,
c. brać udział w wystawach i innych imprezach organizowanych przez macierzyste Stowarzyszenie i inne związki.

VI. PRAWA I OBOWIĄZKI WŁAŚCICIELA REPRODUKTORA.

§ 20.
Właściciel reproduktora ma prawo:
1. Odmówić wykorzystania reproduktora bez podania przyczyny.
2. Pobrać ekwiwalent za krycie suki na podstawie pisemnej umowy w formie „Karty krycia”.

§ 21.
Obowiązki właściciela reproduktora:
1. Wszystkie obowiązki jak w § 19 w przeniesieniu na psa,
2. Zabrania się krycia suk bez rodowodu lub uprawnień hodowlanych.

VII. KSIĘGA WSTĘPNA.

§ 22.
Księgę wstępną prowadzi się dla wszystkich ras.
1.Wpis do Księgi wstępnej poprzedza wniosek złożony przez hodowcę do Zarządu Stowarzyszenia.
2. Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku, należy opłacić procedurę i ustalić termin przeglądu kwalifikacyjnego.
3. W czasie przeglądu kwalifikacyjnego wypełnia się wniosek o wpisanie psa/ suki do Księgi wstępnej.
4. Do Księgi wstępnej wpisuje się psa/ sukę, który otrzymał pozytywną ocenę w czasie przeglądu kwalifikacyjnego stwierdzającą cechy charakterystyczne dla rasy zgodnie z wzorcem.
5. Przegląd kwalifikacyjny przeprowadza osoba wyznaczona przez Zarząd Stowarzyszenia.
6. Pozytywny wynik przeglądu kończy oznakowanie psa/ suki mikrochipem, na koszt hodowcy i wypisaniem Certyfikatu rejestracyjnego.
7. Potomstwo psa wpisanego do Księgi wstępnej otrzymuje rodowody niepełne i nie może otrzymywać tytułów na wystawach związkowych.
8. Zabrania się kojarzenia dwóch osobników wpisanych do Księgi wstępnej.
9. W przypadku stwierdzenia u jakiegoś potomka cech odbiegających od wzorca, Zarząd wydaje decyzję o zakazie wykorzystywania danego osobnika do rozrodu.

VIII. DOKUMENTACJA HODOWLANA.

§ 23.
Dokumentacja w postaci Karty krycia, Rodowodu, Metryki, Certyfikatu rejestracyjnego oraz Księgi wstępnej i Księgi Rodowodowej stanowi podstawę prawną działania sekcji psów rasowych Stowarzyszenia.
Wszystkie dokumenty muszą być datowane, podpisane i opatrzone stosownymi pieczęciami oraz muszą zawierać logo Stowarzyszenia.

§ 24.
W przypadku rejestracji psa/ suki z innej organizacji kynologicznej należy dostarczyć oryginały dokumentów pozwalające stwierdzić ich rodowód lub wyciąg z Księgi wstępnej.
§ 25.
W razie zagubienia rodowodu lub innego dokumentu identyfikującego psa/sukę należy niezwłocznie, pisemnie powiadomić Zarząd. Zarząd unieważnia zagubiony dokument i wydaję duplikat z napisem „DUPLIKAT”.

§ 26.
Sposób przechowywania i obiegu dokumentacji hodowlanej regulują przepisy wewnętrzne Zarząd Stowarzyszenia.

IX. POSTANOWIENIA KOŃCOWE.

§ 27.
W przypadku nie stosowania się do w/wym regulaminu Zarząd ma prawo skierować sprawę do rozpatrzenia przez Sąd Koleżeński, który może wymierzyć kary: upomnienie, naganę, zawieszenie w prawach członka na okres od 6 do 12 miesięcy oraz dyscyplinarne skreślenie z listy członków Stowarzyszenia. Od orzeczenia Sądu Koleżeńskiego przysługuje możliwość odwołania się do Walnego Zjazdu Stowarzyszenia.

§ 28.
Zabrania się członkom Stowarzyszenia rozmnażania zwierząt bez uprawnień hodowlanych.

§ 29.
Zaleca się członkom Stowarzyszenia przekazywania szczeniąt nabywcom z zachowaniem formy pisemnej oraz udzielenia wszelkich informacji.

§ 30.
W przypadkach zaistnienia sytuacji nie normowanych niniejszym regulaminem rozstrzygnięcia nastąpią w wyniku decyzji zebrania sekcji psów rasowych lub decyzji Walnego Zjazdu Stowarzyszenia.

Regulamin wchodzi w życie z dniem 15.11.2017 roku.

pliki w formacie Office

[KARTA KRYCIA]

[DEKLARACJA CZŁONKOWSKA]

[PROTOKÓŁ KONTROLI]

[WNIOSEK KSIĘGA WSTĘPNA]

[WNIOSEK PRZYDOMEK HODOWLANY]

Czytaj całość
 
Stowarzyszenie Hodowców Królików Rasowych i Ptaków Ozdobnych
Redaktor: Stefan   
07.02.2010.
 W województwie lubelskim i województwach sąsiednich prowadzi działalność Stowarzyszenie Hodowców Królików Rasowych i Ptaków Ozdobnych. Celem naszym jest popularyzacja i stałe podnoszenie poziomu hodowli królików rasowych. Realizację celów osiągamy poprzez organizowanie wystaw, pokazów i giełd; popularyzację artykułów związanych z hodowlą królików i ptaków ozdobnych; organizowanie spotkań,  udział w wystawach i pokazach organizowanych przez inne Związki hodowlane; współpracę z instytucjami samorządowymi i branżowymi. Zapraszamy do wstępowania w nasze szeregi wszystkich miłośników królików i ptaków oraz do współpracy Związki pokrewne i w/wym instytucje. Gwarantujemy dobrą atmosferę i satysfakcję z podjęcia decyzji o przystąpieniu do wspólnego zaintersowania społeczeństwa pięknym i użytecznym hobby.
Czytaj całość
 
Lubisan
Redaktor: Stefan   
01.03.2015.

Lubisan

 

            Lubisan jest bardzo dobrym środkiem dezynfekcyjnym do zastosowania w hodowlach królików rasowych. Skutecznie eliminuje ogniska chorobotwórcze w środowisku hodowlanym.

Zastosowanie Lubisanu szczególnie sprawdza się w dezynfekcji klatek (zwłaszcza na „głębokiej ściółce”), transportówek i klatek wystawowych, pomieszczeń gospodarskich.Wpływa na redukcję zapachu w klatkach, zmniejsza wilgotność.Podstawową, praktyczną zaletą tego środka jest możliwość używania Lubisanu w obecności zwierząt i ludzi.

Z racji ciągłego stosowania w hodowlach naszego Stowarzyszenia bardzo polecamy Lubisan wszystkim hodowcom królików i ptaków.

Szczegółowe informacje znajdują się na stronie producenta www.lubisan.pl  .

 
Zobacz też…

Imieniny

11 Grudnia 2017
Poniedziałek
Imieniny obchodzą:
Damazy, Daniela,
Julia, Stefan,
Waldemar, Wojmir
Do końca roku zostało 21 dni.

Gościmy

© 2017 Królikarz Polski ::
- www.krolikarzpolski.pl -