Migawki

Zdrowe króliki- powodzenie w hodowli
    Zdrowie królików zapewnia powodzenie w hodowli, daje możliwość chowu zwierząt o bardzo dobrych walorach użytkowych i rasowych zakodowanych genetycznie.
W swoich hodowlach popełniamy jednak wiele błędów, które mają istotny wpływ na odporność wrodzoną i nabytą a w konsekwencji prowadzą do niepowodzeń w stadach.
Zasadniczymi warunkami zdrowia królików są; higiena utrzymania, właściwe odżywianie i dobre warunki środowiskowe. Z chwilą, gdy zdecydowaliśmy się na hodowlę musimy z całą odpowiedzialnością szybko i skutecznie reagować na wszelkie oznaki chorobowe, zorganizować tak pomieszczenia by było jak najmniejsze zagęszczenie klatek.
Najpewniejszym sposobem jest działanie profilaktyczne. Hodowca musi zapewnić czystość w obrębie fermy- w warunkach złych większość zarazków przybiera bardziej zjadliwe formy. Należy dbać o dezynfekcję pomieszczeń i sprzętu używanego w chowie królików, tępić potencjalnych nosicieli zarazków (myszy, szczury), stosować kwarantannę zwierząt nowo nabytych. Choroba to naruszenie równowagi pomiędzy osobnikiem a otaczającym go światem, która eliminuje możliwość przetrwania w danym środowisku. Do najczęściej spotykanych objawów chorobowych należy zaliczyć: brak apetytu, nastroszenie sierści, niezborność ruchów, nieruchliwość, biegunka, wycieki z nosa, uszu, narządów moczowo-płciowych, oczu, obrzęki, wrzody, zmiany barwy i konsystencji kału, zaparcia, nadmierne wychudzenie, kaszel i paraliż kończyn. Bywają upadki bezobjawowe, które powinny być zbadane w placówkach weterynaryjnych.
Choroby dzielimy na zakaźne i niezakaźne. Zakaźne to choroby wywołane przez drobnoustroje chorobotwórcze tj. bakterie, wirusy i riketsje. Występują też choroby inwazyjne wywoływane przez pasożyty wewnętrzne lub zewnętrzne.
Choroby niezakaźne to różnego rodzaju schorzenia układów i narządów, zatrucia, zaburzenia przemiany materii.
Podsumowując, zdrowie naszych zwierząt należy utrzymywać poprzez:
        - dobre utrzymanie i żywienie królików,
        - eliminowanie źródeł infekcji,
        - szczepienia ochronne,
        - uodparnianie naturalne.
Do szczepionek produkowanych w naszym kraju należą:
                        -Cunivac- przeciw pomorowi,
                        -Cunipastivac- przeciw pasterelozie,
                        -Myxovac- przeciw myksomatozie.
Wielu hodowców stosuje szczepionki sprowadzane z Czech i Słowacji.
Stosując szczepienia ochronne doprowadzamy do wytwarzania przez organizm królika przeciwciał dzięki, którym nabywa on odporność skierowaną przeciwko danym czynnikom chorobotwórczym.
W hodowli królików rasowych podstawową praktyką jest udział w wystawach oraz kupno i sprzedaż zwierząt.
Normą zachowania w pierwszym przypadku powinno być oddzielne trzymanie zwierząt „wystawowych” i stada podstawowego. W wypadku, gdy jest to niemożliwe ze względu na brak powierzchni, należy zwierzęta po wystawie poddać 14-21 dniowej kwarantannie.
W obrocie królikami (kupno, sprzedaż) musimy zwracać uwagę na zdrowie zwierząt.
Zdrowy królik posiada następujące wskaźniki fizjologiczne:
    - temperatura ciała  - 38,3-39,5 ºC
    - liczba oddechów na 1 min  - 32-60
    - ilość powietrza wdychanego w czasie 1 min(l)  - 0,37-1,14
    - puls na 1 min    - dorosłe  - 120-330
                                - noworodki  - 220
    - ciśnienie krwi dorosłych (mm Hg)  - 80/100
    - ilość krwi na 1 kg masy ciała (ml)  - 55-57.
Kupując lub sprzedając królika musimy zwracać uwagę na jego stan zdrowia.
W ocenie obserwujemy: żywotność (ruchliwość), oczy powinny być czyste, okrągłe bez objawów łzawienia, nie może nic cieknąć z nosa, otwór nosowy nie może być zaklejony, łapki przednie suche, królik nie może sapać, kichać, kaszleć, uszy czyste, bez woskowiny lub pasożytów, skóra musi mieć normalny kolor, na włosach i na skórze nie może być oznak pasożytów, okolica odbytu sucha, bez zaschniętych odchodów, okrywa włosowa gładka, błyszcząca przylegająca do ciała ( z wyjątkiem królików angorskich i lisich oraz reksów), nie może być sfilcowań, wytarć lub łysin, właściwy stan uzębienia.
    Króliki to stworzenia dla, których klatki, zagrody czy wybiegi nie są naturalnym terenem bytowania. Hodując te piękne zwierzęta musimy zadbać o stworzenie im jak najlepszych warunków zarówno bytowych jak i zdrowotnych. To nasz najważniejszy obowiązek, a jednocześnie warunek powodzenia w hodowli. Obowiązkiem również jest odpowiedzialny obrót królikami. Dbając o swoje stado musimy dawać gwarancję zdrowego obrotu nabywcom.
 
powered_by.png, 1 kB
Start arrow Rasy królików arrow Nowozelandzki Czerwony
Nowozelandzki Czerwony
Autor: Wł. Klewin   
24.10.2008.

       Królik nowozelandzki czerwony został wyhodowany w Kalifornii w Stanach Zjednoczonych na początku XX wieku. Jest to rasa całkiem odrębna od nowozelandzkiej białej, czarnej i niebieskiej.
Do końca nie jest pewne jakich królików używano do powstania rasy, jednak najprawdopodobniej były to zajęczaki i belgijskie olbrzymy. Nazwę bierze od królików półdzikich sprowadzonych z Nowej Zelandii, które również były przodkami tej rasy.
Po raz pierwszy nowozelandzki czerwony zaprezentowany był na wystawie w Stanach Zjednoczonych w roku 1910, a w roku 1919 pierwsze egzemplarze dotarły do Europy.
Początkowo barwa królików była bardziej żółta, dopiero na skutek selekcji prowadzonej przez wielu hodowców utrwaliła się jako czerwona znana do dzisiaj.
Króliki nowozelandzkie czerwone przez długie lata hodowane były ze względu na okrywę włosową i mięso jako towarowe, jednak nigdy nie dorównały nowozelandzkim białym (mniejsze przyrosty masy ciała).
Należy podkreślić, że króliki hodowane w Stanach Zjednoczonych i w Europie różnią się od siebie. Króliki tej rasy europejskie mają bardziej zwartą, masywną budowę.
Króliki tej rasy są hodowane w wielu krajach, chociaż np. we Francji jest mało znany (mają swojego burgundzkiego), a w Szwajcarii uznane zostały dopiero w roku 2000.

 

 

Opis rasy.
Rasa średnia. Idealna masa ciała 4-5,10kg. Harmonijna budowa ciała, tułów średnio długi, walcowaty, dobrze umięśniony. Dobrze rozwinięty przód i zad, szerokie łopatki i partia grzbietowa. Głowa mocno osadzona na krótkiej szyi, silnie związana z tułowiem. Kończyny silne, masywne, krótkie. Ogon krótki, przylegający do tułowia. Głowa krótka, szeroka, uszy mięsiste, grube, silnie osadzone, łyżeczkowane o zaokrąglonych końcach, dobrze owłosione. Długość uszu 12-12,5 cm. Okrywa włosowa bardzo gęsta, sprężysta, jedwabista. Długość włosów okrywowych 3-3,5 cm. Barwa włosów okrywowych intensywnie czerwonozłocista (lisioczerwona) z dobrym połyskiem. Czerwonozłocista barwa włosów okrywowych rozłożona równomiernie od głowy do zadu, możliwie jak najgłębiej zachodząca do brzucha. Barwa okrywy włosowej w okolicy oczu, pyszczka, wewnętrznej strony ud, brzucha i spodniej części ogona jaśniejsza. Barwa włosów podszyciowych jaśniejsza niż włosów okrywowych, bez włosów białych. Barwa oczu ciemnobrązowa, pazurki ciemnorogowe.  
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

Imieniny

22 Lipca 2014
Wtorek
Imieniny obchodzą:
Albin, Bolesława,
Bolisława,
Laurencjusz,
Wawrzyniec, Maria
Magdalena, Milenia,
Pankracy, Więcemiła
Do końca roku zostało 163 dni.
© 2014 Królikarz Polski ::
- www.krolikarzpolski.pl -