Migawki

Polscy królikarze w Europie
 Wiadomość wielkiej wagi dla polskiego świata królikarskiego. Dnia 23.05.2009 na Zgromadzeniu Entente Europeenne – Europejskiego Stowarzyszenia Hodowców Drobiu, Gołębi, Ptaków Ozdobnych, Królików i Świnek Morskich zostaliśmy przyjęci do Sekcji Królików w/wym Stowarzyszenia. W Polsce działa Stowarzyszenie Związków pod nazwą Polski Związek Hodowców Gołębi Rasowych i Drobnego Inwentarza zrzeszające lokalne Związki. W ramach PZHGRiDI działają Związki hodowców królików. Zostały opracowane wzory dokumentów hodowlanych, struktura organizacyjna, regulamin znakowania królików.
Wielkie słowa uznania dla twórców tej „sekcji”, której przewodniczy kol. Ludwik Czech.
Podjęto próbę ujednolicenia struktur na naszym polskim królikarskim podwórku i wszyscy powinniśmy włączyć się w jej realizację. Hodowla królików ma szansę na należne jej miejsce w polskim życiu hodowlanym pod warunkiem wspólnego działania wszystkich hodowców tak jak zorganizowane są hodowle w krajach europejskich. Apeluję do wszystkich lokalnych struktur królikarskich o podjęcie dyskusji nad przystąpieniem do PZHGRiDI oraz przyłączeniem się do dzieła odnowy i rozwoju hodowli królików w Polsce wg standardów dawno już obowiązujących w Europie i na świecie.
 
Start arrow Rasy królików arrow Nowozelandzki Czerwony
Nowozelandzki Czerwony
Autor: Wł. Klewin   
24.10.2008.

       Królik nowozelandzki czerwony został wyhodowany w Kalifornii w Stanach Zjednoczonych na początku XX wieku. Jest to rasa całkiem odrębna od nowozelandzkiej białej, czarnej i niebieskiej.
Do końca nie jest pewne jakich królików używano do powstania rasy, jednak najprawdopodobniej były to zajęczaki i belgijskie olbrzymy. Nazwę bierze od królików półdzikich sprowadzonych z Nowej Zelandii, które również były przodkami tej rasy.
Po raz pierwszy nowozelandzki czerwony zaprezentowany był na wystawie w Stanach Zjednoczonych w roku 1910, a w roku 1919 pierwsze egzemplarze dotarły do Europy.
Początkowo barwa królików była bardziej żółta, dopiero na skutek selekcji prowadzonej przez wielu hodowców utrwaliła się jako czerwona znana do dzisiaj.
Króliki nowozelandzkie czerwone przez długie lata hodowane były ze względu na okrywę włosową i mięso jako towarowe, jednak nigdy nie dorównały nowozelandzkim białym (mniejsze przyrosty masy ciała).
Należy podkreślić, że króliki hodowane w Stanach Zjednoczonych i w Europie różnią się od siebie. Króliki tej rasy europejskie mają bardziej zwartą, masywną budowę.
Króliki tej rasy są hodowane w wielu krajach, chociaż np. we Francji jest mało znany (mają swojego burgundzkiego), a w Szwajcarii uznane zostały dopiero w roku 2000.

 

 

Opis rasy.
Rasa średnia. Idealna masa ciała 4-5,10kg. Harmonijna budowa ciała, tułów średnio długi, walcowaty, dobrze umięśniony. Dobrze rozwinięty przód i zad, szerokie łopatki i partia grzbietowa. Głowa mocno osadzona na krótkiej szyi, silnie związana z tułowiem. Kończyny silne, masywne, krótkie. Ogon krótki, przylegający do tułowia. Głowa krótka, szeroka, uszy mięsiste, grube, silnie osadzone, łyżeczkowane o zaokrąglonych końcach, dobrze owłosione. Długość uszu 12-12,5 cm. Okrywa włosowa bardzo gęsta, sprężysta, jedwabista. Długość włosów okrywowych 3-3,5 cm. Barwa włosów okrywowych intensywnie czerwonozłocista (lisioczerwona) z dobrym połyskiem. Czerwonozłocista barwa włosów okrywowych rozłożona równomiernie od głowy do zadu, możliwie jak najgłębiej zachodząca do brzucha. Barwa okrywy włosowej w okolicy oczu, pyszczka, wewnętrznej strony ud, brzucha i spodniej części ogona jaśniejsza. Barwa włosów podszyciowych jaśniejsza niż włosów okrywowych, bez włosów białych. Barwa oczu ciemnobrązowa, pazurki ciemnorogowe.  
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

Imieniny

20 Sierpnia 2017
Niedziela
Imieniny obchodzą:
Bernard, Jan, Sabin,
Samuel, Samuela,
Sieciech,
Szwieciech,
Świeciech, Sobiesław
Do końca roku zostało 134 dni.
© 2017 Królikarz Polski ::
- www.krolikarzpolski.pl -