Migawki

Zmysły królików

Opisując zmysły królików zdałem sobie sprawę z ważności tego zagadnienia. Często nie zdajemy sobie sprawy z odczuć jakie mają nasi podopieczni. Okazuje się jednak, że nasze zwierzątka odbierają więcej bodźców nim sobie wyobrażamy. Do najważniejszych zmysłów królików należą; smak, czucie, wzrok, słuch i węch.
- zmysł smaku króliki mają lepiej rozwinięty niż wiele innych zwierząt. Na pewno rozróżniają smak słodki, gorzki, słony i kwaśny. Wpływa to na fakt, że są karmy, które lepiej im smakują a inne mniej chętnie zjadają. Tolerancyjne są na smak gorzki,a najchętniej zjadają karmy słodkie i słone (zwłaszcza samice),
- bardzo dobrze rozwinięty mają zmysł czucia. Włosy czuciowe (wibrysy) umieszczone po bokach pyszczka i nosa pozwalają im orientować się w ciemnościach i wyczuwać otwartą przestrzeń lub przeszkody w ich otoczeniu,
- ze względu na mnogość naturalnych wrogów na wolności natura wyposażyła króliki w duże oczy umieszczone w bokach głowy co zapewnia im szerokie pole widzenia. Rozróżnianie barw przez te zwierzęta nie jest do końca zbadane, jednak z doświadczeń wynika iż rozpoznają barwę zieloną i czerwoną.
- zmysł słuchu jest szczególnie ciekawy. Króliki ze stojącymi uszami mogą obracać nimi we wszystkie strony, niezależnie jedno od drugiego lub razem. Mają świetny słuch, chociaż zwierzęta z uszami obwisłymi (barany) nieco gorszy.
- węch służy królikom w szczególności do identyfikowania oznakowanego przez siebie terenu substancją niewyczuwalną przez ludzi. Dotyczy to przede wszystkim samców, gdyż samice znakują teren mnie intensywnie. Nozdrza mają ruchome a nos wyposażony w około 100mln komórek węchowych.


Króliki są inteligentnymi zwierzątkami. Potrafią przyswoić sobie swoje imię. Wymaga to jednak cierpliwości i zaufania do opiekuna. W obcowaniu z nami, gdy są dobrze traktowane i przyzwyczajone do nas wspaniale rozpoznają słuchowo i wzrokowo oraz wyczuwają osoby opiekujące się nimi. Z powyższych względów między innymi wynika, że zwierzęta nie lubią odwiedzin osób trzecich.

 
Zajęczak
Autor: Wł. Klewin   
24.10.2008.

 Zajęczak jako rasa królików średnich wbrew sądom wielu osób nie ma nic wspólnego z zającem, a wręcz niemożliwym jest skojarzenie tych dwóch zwierząt i do tej pory nikomu się to nie udało. Zajęczak swoją budową i postawą przypomina sylwetkę zająca, jednak jest to wynikiem wieloletniej selekcji i pracy hodowlanej. Dawniej królika tego nazywano zajęczakiem belgijskim, co było również błędem, gdyż rasa ta została wyhodowana w Anglii.
Praprzodkowie zajęczaka mają najprawdopodobniej swe korzenie w Belgii i Holandii, ponieważ  na królika o bardzo podobnej jak dzisiejsza sylwetce natrafiono w czasach masowego eksportu królików rzeźnych z tych krajów do Anglii. Jest nawet teoria, że króliki te były wykradzione z kontenerów przez hodowców angielskich, którzy od nich rozpoczęli prace hodowlane nad uzyskaniem obecnej rasy. Jedna z teorii głosi, że zajęczak pochodzi od królika belgijskiego olbrzyma w tamtych czasach nazywanego jeszcze flandryjskim lub jeszcze wcześniejszego- przodka belgijskiego olbrzyma , który wyginął w wieku XIX-  królika patagońskiego. W II połowie XIX wieku prace nad udoskonaleniem królików szczególnie intensyfikują się, a przewodzi im Anglik Lumb. Pierwsze króliki rasy zajęczak pokazano na wystawie w roku 1874, a już w 1887 roku powstał pierwszy klub hodowców tej rasy Belgian Hare Club. Rasa ta szybko zyskiwała sobie duże grono sympatyków. Zajęczak był hodowany głównie jako królik sportowy, chociaż ze względu na dużą wydajność mięsną, znaczne walory smakowe i dużą plenność zyskał sobie zwolenników jako królik rzeźny. W końcu XIX wieku nastąpił eksport zajęczaków do wielu krajów w tym do Belgii, Holandii, Niemiec i Stanów Zjednoczonych. Bardzo szybko stał się rasą modną , a w związku z tym drogą. W tym czasie panowało przekonanie, że zajęczak należy do najbardziej eleganckich i doskonałych ras królików na świecie. Teoria ta utrzymuje się do dzisiaj i rasa ta nobilituje hodowle i hodowców. Zajęczaki w pierwszym okresie występowały w jednej odmianie barwnej tj. czerwono-brązowej (mahoniowej). W wyniku selekcji i intensywnych prac hodowlanych powstały inne odmiany barwne w wielu krajach uznawane jako odmienne rasy.  Do dzisiaj zajęczak występuje w czterech odmianach barwnych: czerwono-brązowej i białej wyhodowanych w Anglii oraz podpalany czarny i podpalany niebieski wyhodowane w Belgii i Holandii. Do ciekawostek należy zaliczyć fakt, że rasa ta bardzo lubi się szczególnie prezentować. Postawa zajęczaka jest postawą stworzoną do wystaw, a osobniki które nie mają jej w nawyku są poddawane treningom. W Polsce zajęczaki są rasą rzadko spotykaną i dopiero w ostatnim okresie zaczynają być sprowadzane z krajów sąsiedzkich.

 Opis rasy.
Idealna masa ciała 3,5-4,4kg. Tułów wydłużony, przewężony, z podkasanym brzuchem. Grzbiet wygięty parabolicznie. Na długiej wyraźnie zaznaczonej szyi, osadzona szeroka wydłużona głowa, u samic nieco mniejsza. Kończyny długie i wysokie. Kończyny przednie o długości 15cm. Uszy dobrze owłosione o długości 12,5-14,5cm. Kończyny tylne i ogon są nieco dłuższe niż u innych ras średnich. Okrywa włosowa gęsta szczególnie w podszyciu, barwa czerwono-brązowa (lisia) zachodząca jak najniżej do brzucha, na tej barwie szczególnie w partii grzbietu końcówki włosów czarne, równomiernie rozłożone tworzące tzw. cieniowanie. Pierś i kończyny są jednakowej barwy, bez cieniowania. Krążki oczne, spód ogona, wewnętrzna strona kończyn i brzuch- podpalane. Uszy czarno lamowane. Oczy ciemno-brązowe, pazurki ciemno-rogowe. W odmianach barwnych podpalanych cechy jak u królików podpalanych, u białego jak w odmianach albinotycznych. Barwa podszycia niebieska, sięgająca do 1/3 długości włosów, międzybarwa jasno-czerwona ostro odgraniczona od barwy podszycia. 

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

Imieniny

22 Stycznia 2018
Poniedziałek
Imieniny obchodzą:
Anastazy, Dobromysł,
Gaudencjusz,
Gaudenty, Marta,
Wincenty
Do końca roku zostało 344 dni.
© 2018 Królikarz Polski ::
- www.krolikarzpolski.pl -