Migawki

Ogólne zasady żywienia królików
Króliki należą do zwierząt roślinożernych. Układ pokarmowy jest przystosowany do bardzo dobrego wykorzystania substancji zawartych w podawanych paszach roślinnych.
W warunkach naturalnych króliki same regulują sobie rodzaj i dawkę pokarmu, uwzględniając stan fizjologiczny lub wiek. Gdy brakuje pokarmu zmieniają miejsca bytowania. W warunkach fermowych nasze zwierzęta zdane są na człowieka. W wyniku powstania wielu ras (w tym szczególnie mięsnych) , żywienie uległo komercjalizacji i jednym z podstawowych kryteriów jest otrzymanie jak największych przyrostów, miotów – przy jak największej opłacalności hodowli czy chowu. Nieco inna specyfika powinna obowiązywać w hodowlach królików rasowych, gdzie stosowane są odmienne kryteria. Hodowcy dążą do uzyskania u swoich podopiecznych pięknej okrywy włosowej, budowy najbardziej zbliżonej do wzorca czy barw wzorcowych. Jednak u jednych i drugich ważne są koszty utrzymania i aby zachować proporcje między uzyskaniem dobrych wyników a jakością musimy wprowadzać zbilansowane dawki żywieniowe. Normy żywieniowe określają ogólną energię i udział składników odżywczych oraz witamin, makro i mikroelementów.
Pokarm ma zapewnić zwierzętom zaspokojenie podstawowych potrzeb energetycznych organizmu jak również dostarczyć materiałów budulcowych dla potrzeb wzrostu. Królik pobiera średnio pokarm 70-80 razy na dobę w dawkach po 2-8 g.  W ciągu doby, w okresie intensywnego wzrostu króliki pobierają do 5% masy ciała granulatu i do 10% masy ciała wody. W tym okresie stosunek przyrostu masy ciała do pobieranego pokarmu powinien wynosić 1:3.
W skład paszy wchodzą ; węglowodany, białka, tłuszcze i sole mineralne. Stosunek ilościowy powinien odpowiednio wynosić- 5:2:1:1.
Podawana pasza to sucha masa i woda. Sucha masa w podawanych paszach ma odpowiednio wartości; 80-95% w ziarnach zbóż, śrut zbożowych i suszu z roślin, 20-25% w okopowych i 15% w zielonkach. W suchej masie zawarte są związki organiczne i mineralne. Do organicznych należą  związki azotowe i bezazotowe. Do azotowych zaliczamy; białka, amidy (niebiałkowe), witaminy i biokatalizatory. Do bezazotowych zaliczamy; węglowodany i tłuszczowce.
Zapotrzebowanie na energię i składniki pokarmowe jest zróżnicowane i zależy od  wieku, stanu fizjologicznego, masy, warunków higienicznych oraz intensywności i sposobu użytkowania. W normach żywieniowych podaje się wartości zapotrzebowania na energię metaboliczną mierzoną w kilokaloriach (kcal) lub kilodżulach (kJ).
Zapotrzebowanie energetyczne bez względu na rasę dorosłych królików w stanie spoczynku płciowego jest różne i wynosi odpowiednio; dla 2 kg masy ciała- 987 kJ, dla 3,5 kg- 1330kJ i dla 5 kg- 1841 kJ.  Jeżeli przyjmiemy, że wartości te stanowią 100% dawki żywieniowej to w różnych stanach rozpłodu dawki te wynoszą:
- samce użytkowane intensywnie- 125%,
- samice w I połowie ciąży- 125%,
- samice w II połowie ciąży- 150%,
- samice w okresie odchowu młodych- 200%,
- samice w okresie odchowu młodych i ciąży- 400%.
Białko- młode króliki wykorzystują do wszystkich procesów życiowych, (budowa tkanek w okresie wzrostu), dorosłe do odnowy tkanek i sierści, prawidłowego przebiegu trawienia i gospodarki hormonalnej oraz wytwarzania enzymów, mleka, nasienia. Białko jest pobierane z roślin oraz z koncentratów paszowych z udziałem aminokwasów syntetycznych. Spośród 21 znanych aminokwasów króliki muszą otrzymywać 10; walinę-0,7%; leucynę-1,05%; izoleucynę-0,6%; metioninę-0,6%; lizynę-0,65%; treoninę-0,55%; tryptofan-0,18%; argininę-0,8%; histydynę- 0,35%; fenyloalaninę+ tyrozynę- 1,2%. Aminokwasem limitującym jest metionina z której syntezuje się cystyna i cysteina. Te ważne  aminokwasy siarkowe są składnikami w tworzeniu i wymianie okrywy włosowej.  Największe ilości metioniny są w strączkowych, łubinie, rzepaku, drożdżach, śrucie rzepakowej i sojowej poekstrakcyjnej. Strawność białka wynosi średnio 75% jednak każde zwiększenie udziału włókna o 1% powoduje zmniejszenie strawności białka o 1,45%. Zapotrzebowanie na białko wynosi 14-18% białka strawnego w dawce dziennej pokarmowej.
Tłuszcz – jest największym dostarczycielem energii i głównie pochodzi z metabolizmu węglowodanów. 1 g tłuszczu daje 38-39 kJ energii, a ponadto jest rozpuszczalnikiem witamin A,D,E,K. Zapotrzebowanie na tłuszcz wynosi  4-8% tłuszczu surowego w zależności od użytkowania płciowego.
Włókno – jest najtrudniej strawnym składnikiem pokarmowym. Stanowi ono balast, pobudza wydzielanie soków trawiennych, motorykę przewodu pokarmowego, sprzyja rozwojowi bakterii niezbędnych w woreczku robaczkowym i jelicie ślepym, poprawia strukturę pokarmu. Strawność włókna określa się na 12-22% w zależności od rodzaju paszy (najmniejsza- słoma, trawy; największa-motylkowe, strączkowe). Zapotrzebowanie na włókno to 12-15%.
Węglowodany (pozostałe) – w tej grupie znajdują się związki bezazotowe takie jak; cukry proste, dwucukry, gumy, celuloza i skrobia. Najważniejsza jest tu skrobia pochodząca głównie ze zbóż skarmianych w postaci ziarna jak również stanowiących składnik pasz granulowanych. Strawność węglowodanów wynosi 70-90%.  Wykorzystywane są do zaspokajania potrzeb energetycznych, a ich nadmiar odkładany jest jako tłuszcz w tkance tłuszczowej i glikogen w wątrobie.
Sole mineralne- są to pierwiastki występujące w dawkach pokarmowych jako związki nieorganiczne. Dzielimy je na; makroelementy- w organizmie w ilości powyżej 0,01% ( wapń, sód, potas, magnez, chlor, siarka i fosfor) i mikroelementy- w organizmie poniżej 0,01% ( żelazo, kobalt, miedź, mangan, cynk, jod, fluor, molibden, selen). Wszystkie pierwiastki mają duże znaczenie w przebiegu procesów życiowych królików , dlatego też muszą być stale obecne w paszy i wodzie do picia.
Witaminy- są bardzo ważnymi składnikami paszy jednak ich niedobór jak i nadmiar są groźne dla zdrowia królików.
Woda- organizm królika składa się w około 70% z wody. Jest ona niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania. Utrata 0,1 zawartości wody przez organizm powoduje śmierć zwierzęcia z odwodnienia. Przyjmuje się, że królik powinien pić 0,1 l wody na kg masy ciała, jednak najbezpieczniej jest zapewnić stały dostęp do wody. Samice karmiące mogą wypić do 4,0 l wody dziennie.
 
powered_by.png, 1 kB

Start
Podstawy genetyki w hodowli królikow rasowych
Redaktor: Stefan   
20.11.2008.
Podstawy genetyki w hodowli królików rasowych.

     Hodowanie królików rasowych to poza niewątpliwą przyjemnością- obowiązek ciągłego doskonalenia materiału hodowlanego. W naszym kraju ocenie podlegają ;
    - masa ciała,
    - budowa ciała,
    - typ rasowy,
    -jakość okrywy włosowej,
    - barwa okrywy włosowej,
    - specyficzne cechy rasowe.
Głównie te cechy wszyscy hodowcy bacznie obserwują u swoich podopiecznych, starają się by były jak najbliższe wzorca, chcą je doskonalić. Zasadniczy wpływ na cechy rasowe ma dziedziczenie ich po rodzicach, czyli genetyczne przekazywanie potomstwu. Naszym zadaniem jest takie prowadzenie pracy hodowlanej, aby w obrębie rasy a następnie linii uzyskać króliki zbliżone do ideału. Dokonać tego możemy na drodze odpowiednich kojarzeń i selekcji w stadzie czyli poprzez genetyczne kierunkowanie naszej hodowli.
      Jądra komórkowe w komórkach ciała zawierają chromosomy decydujące o ich właściwościach genetycznych. Na tych chromosomach w odpowiednich miejscach umieszczone są geny, które decydują o sile ujawniania się cech, których dotyczą. W jądrach komórkowych chromosomy występują w formie podwójnej-diploidalnej, natomiast w komórkach rozrodczych (komórki jajowe, plemniki) w formie pojedynczej-haploidalnej.
Po zapłodnieniu następuje połączenie komórek rozrodczych, czyli chromosomy komórki jajowej w formie haploidalnej X łączą się z chromosomami plemnika w formie haploidalnej Y tworząc nową komórkę „XY” zwaną zygotą, która jest komórką diploidalną (X+Y) i początkiem nowego życia.
Na przykładzie barwy okrywy włosowej wyjaśnijmy proces przekazywania tej cechy przez rodziców. Króliki A i B mają czarną okrywę włosową. U królika A obydwa chromosomy warunkujące czarną barwę okrywy mają takie same geny, w tym samym miejscu- jest on homozygotyczny pod względem barwy okrywy.
U drugiego królika B w tym samym miejscu na obu chromosomach występują różne geny- jeden decydujący o czarnej barwie okrywy, a drugi o białej – jest on heterozygotyczny pod względem barwy okrywy. Królik A ma identyczny fenotyp (barwa okrywy) i genotyp, a królik B fenotyp i genotyp różne, jednak również czarną okrywę włosową. Oznacza to, że gen odpowiadający za barwę czarną  zwyciężył gen odpowiadający za barwę białą. Gen odpowiadający za barwę czarną jest dominujący, a gen odpowiadający za barwę białą recesywny.
 Jeżeli skojarzymy ze sobą dwa króliki, u których połączenie chromosomów nastąpi tak iż geny odpowiadające za barwę okrywy umieszczone w tym samym miejscu nie będą względem siebie dominujące to dziedziczenie barwy okrywy włosowej nastąpi w ten sposób;  
       Dwa króliki homozygotyczne, jeden pod względem czarnej barwy okrywy  i drugi pod względem białej barwy okrywy . Potomstwo przejmie pośrednią barwę okrywy włosowej.
Jeżeli dalej skojarzymy potomstwo między sobą to w drugim pokoleniu z miotu czterech sztuk: jeden królik będzie miał czarną barwę okrywy, za co odpowiadają geny barwy czarnej z obu chromosomów, drugi będzie miał białą okrywę, za co odpowiadają geny białe z obu chromosomów i dwa króliki będą miały barwę pośrednią za co odpowiadają gen czarny z jednego chromosomu i biały zlokalizowany  na drugim chromosomie. Sumując- w drugim pokoleniu proporcje rozkładają się następująco: 25% barwa czarna uwarunkowana homozygotycznie, 25% barwa biała uwarunkowana homozygotycznie i 50% barwa pośrednia uwarunkowana heterozygotycznie. Dziedziczenie takie nazywamy pośrednim.
        Dwa króliki homozygotyczne, jeden pod względem czarnej barwy okrywy uwarunkowany genami dominującymi i drugi pod względem białej barwy okrywy uwarunkowany genami recesywnymi. Potomstwo przejmie barwę okrywy czarną z heterozygotycznym układem genów (na jednym chromosomie dominujący gen barwy czarnej, na drugim recesywny gen barwy białej). Wniosek- gen dominujący wyklucza gen recesywny w układzie heterozygotycznym. Jeżeli dalej skojarzymy potomstwo między sobą to w drugim pokoleniu w miocie otrzymamy: 75% z czarną okrywą, (w tym 25% uwarunkowane homozygotycznie genami dominującymi i 50% uwarunkowane heterozygotycznie) i 25% z białą okrywą uwarunkowane homozygotycznie z recesywnych genów. Dziedziczenie takie nazywamy dominacyjnym.
W obu przykładach w drugim pokoleniu rozkład genetyczny przedstawia się jak: 1:2:1.
Różnica polega na tym, że przy kojarzeniu pośrednim otrzymujemy trzy fenotypy barwy okrywy włosowej, natomiast przy dziedziczeniu dominacyjnym dwa fenotypy barwy okrywy.  
    Przykłady, które zaprezentowałem dotyczą kojarzeń w pokrewieństwie tzn. rodziców z dziećmi i rodzeństwa między sobą. W hodowlach królików rasowych ma to duże znaczenie, gdyż prowadzi do wyselekcjonowania osobników o cechach szczególnie pożądanych lub na drodze kojarzeń otrzymania osobników o szczególnie pozytywnych cechach. Ważne jest odpowiednie kontrolowanie kojarzeń krewniaczych. Nadmierne spokrewnienie przyniesie więcej strat niż pożytku. Po jednokrotnym kojarzeniu w pokrewieństwie (rodzeństwo między sobą, rodzice-dzieci) należy „odświeżyć krew” wprowadzając nie spokrewnione osobniki.
W hodowlach można prowadzić kojarzenia krewniacze w obrębie rasy i linii, a następnie doprowadzać do kojarzeń międzyliniowych wśród wyselekcjonowanych osobników o szczególnie pożądanych cechach.
Temat kojarzeń w pokrewieństwie jest wśród hodowców tematem kontrowersyjnym, jednak uważam, że tylko w taki sposób można utrzymać i doskonalić nasze króliki. Podstawą naszej pracy hodowlanej  musi być hodowanie królików rasowych i z tego powodu musimy utrwalać fenotypy hodowanych ras.
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

Imieniny

21 Października 2017
Sobota
Imieniny obchodzą:
Bernard, Celina,
Dobromił, Elżbieta,
Hilary, Klemencja,
Pelagia, Pelagiusz,
Urszula, Wszebora
Do końca roku zostało 72 dni.

Gościmy

© 2017 Królikarz Polski ::
- www.krolikarzpolski.pl -