Migawki

Zdrowe króliki- powodzenie w hodowli
    Zdrowie królików zapewnia powodzenie w hodowli, daje możliwość chowu zwierząt o bardzo dobrych walorach użytkowych i rasowych zakodowanych genetycznie.
W swoich hodowlach popełniamy jednak wiele błędów, które mają istotny wpływ na odporność wrodzoną i nabytą a w konsekwencji prowadzą do niepowodzeń w stadach.
Zasadniczymi warunkami zdrowia królików są; higiena utrzymania, właściwe odżywianie i dobre warunki środowiskowe. Z chwilą, gdy zdecydowaliśmy się na hodowlę musimy z całą odpowiedzialnością szybko i skutecznie reagować na wszelkie oznaki chorobowe, zorganizować tak pomieszczenia by było jak najmniejsze zagęszczenie klatek.
Najpewniejszym sposobem jest działanie profilaktyczne. Hodowca musi zapewnić czystość w obrębie fermy- w warunkach złych większość zarazków przybiera bardziej zjadliwe formy. Należy dbać o dezynfekcję pomieszczeń i sprzętu używanego w chowie królików, tępić potencjalnych nosicieli zarazków (myszy, szczury), stosować kwarantannę zwierząt nowo nabytych. Choroba to naruszenie równowagi pomiędzy osobnikiem a otaczającym go światem, która eliminuje możliwość przetrwania w danym środowisku. Do najczęściej spotykanych objawów chorobowych należy zaliczyć: brak apetytu, nastroszenie sierści, niezborność ruchów, nieruchliwość, biegunka, wycieki z nosa, uszu, narządów moczowo-płciowych, oczu, obrzęki, wrzody, zmiany barwy i konsystencji kału, zaparcia, nadmierne wychudzenie, kaszel i paraliż kończyn. Bywają upadki bezobjawowe, które powinny być zbadane w placówkach weterynaryjnych.
Choroby dzielimy na zakaźne i niezakaźne. Zakaźne to choroby wywołane przez drobnoustroje chorobotwórcze tj. bakterie, wirusy i riketsje. Występują też choroby inwazyjne wywoływane przez pasożyty wewnętrzne lub zewnętrzne.
Choroby niezakaźne to różnego rodzaju schorzenia układów i narządów, zatrucia, zaburzenia przemiany materii.
Podsumowując, zdrowie naszych zwierząt należy utrzymywać poprzez:
        - dobre utrzymanie i żywienie królików,
        - eliminowanie źródeł infekcji,
        - szczepienia ochronne,
        - uodparnianie naturalne.
Do szczepionek produkowanych w naszym kraju należą:
                        -Cunivac- przeciw pomorowi,
                        -Cunipastivac- przeciw pasterelozie,
                        -Myxovac- przeciw myksomatozie.
Wielu hodowców stosuje szczepionki sprowadzane z Czech i Słowacji.
Stosując szczepienia ochronne doprowadzamy do wytwarzania przez organizm królika przeciwciał dzięki, którym nabywa on odporność skierowaną przeciwko danym czynnikom chorobotwórczym.
W hodowli królików rasowych podstawową praktyką jest udział w wystawach oraz kupno i sprzedaż zwierząt.
Normą zachowania w pierwszym przypadku powinno być oddzielne trzymanie zwierząt „wystawowych” i stada podstawowego. W wypadku, gdy jest to niemożliwe ze względu na brak powierzchni, należy zwierzęta po wystawie poddać 14-21 dniowej kwarantannie.
W obrocie królikami (kupno, sprzedaż) musimy zwracać uwagę na zdrowie zwierząt.
Zdrowy królik posiada następujące wskaźniki fizjologiczne:
    - temperatura ciała  - 38,3-39,5 ºC
    - liczba oddechów na 1 min  - 32-60
    - ilość powietrza wdychanego w czasie 1 min(l)  - 0,37-1,14
    - puls na 1 min    - dorosłe  - 120-330
                                - noworodki  - 220
    - ciśnienie krwi dorosłych (mm Hg)  - 80/100
    - ilość krwi na 1 kg masy ciała (ml)  - 55-57.
Kupując lub sprzedając królika musimy zwracać uwagę na jego stan zdrowia.
W ocenie obserwujemy: żywotność (ruchliwość), oczy powinny być czyste, okrągłe bez objawów łzawienia, nie może nic cieknąć z nosa, otwór nosowy nie może być zaklejony, łapki przednie suche, królik nie może sapać, kichać, kaszleć, uszy czyste, bez woskowiny lub pasożytów, skóra musi mieć normalny kolor, na włosach i na skórze nie może być oznak pasożytów, okolica odbytu sucha, bez zaschniętych odchodów, okrywa włosowa gładka, błyszcząca przylegająca do ciała ( z wyjątkiem królików angorskich i lisich oraz reksów), nie może być sfilcowań, wytarć lub łysin, właściwy stan uzębienia.
    Króliki to stworzenia dla, których klatki, zagrody czy wybiegi nie są naturalnym terenem bytowania. Hodując te piękne zwierzęta musimy zadbać o stworzenie im jak najlepszych warunków zarówno bytowych jak i zdrowotnych. To nasz najważniejszy obowiązek, a jednocześnie warunek powodzenia w hodowli. Obowiązkiem również jest odpowiedzialny obrót królikami. Dbając o swoje stado musimy dawać gwarancję zdrowego obrotu nabywcom.
 
Start arrow Rasy królików arrow Belgijski Olbrzym- BO
Belgijski Olbrzym- BO
Autor: Wł. Klewin   
11.01.2009.
Krajem pochodzenia tej rasy jest Belgia, prowincja Flandria. Belgijski olbrzym jest największą rasą uznaną i hodowaną. Pierwsze wzmianki o występowaniu królików tej rasy pochodzą z XVI stulecia, a hodowano je w okolicach miasta Gent, od którego pochodzi pierwsza nazwa olbrzym gencki lub olbrzym flandryjski. Króliki te były powszechnie hodowane w tym kraju. Późniejsza historia datuje się od wieku XIX, gdyż brak jest zapisków z okresów wcześniejszych. Jedna z hipotez mówi, że belgijski olbrzym może pochodzić od wymarłego w XIX wieku królika patagońskiego, hodowanego w Belgii i Francji. Rozwój hodowli tej rasy datuje się od wieku XIX, w którym to czasie występował pod nazwą olbrzyma flandryjskiego. Od roku 1830 masowo hodowano belgijskiego olbrzyma w Belgii i Francji, a od 1880 roku zaczęto masowo wywozić króliki tej rasy do innych krajów europejskich, a wcześniej do Stanów Zjednoczonych. Wpływ na wygląd rasy mieli również Anglicy i Niemcy. Niemcy od roku 1885 sprowadzali króliki belgijski olbrzym z Belgii i częściowo z Anglii. Początkowo belgijski olbrzym hodowany był w barwach: szarej i żelazistej, kolejne odmiany barwne pojawiły się dużo później. Niemcy prowadzili wiele prac modyfikując  belgijskiego olbrzyma i od roku 1937 występuje on w Niemczech pod nazwą niemieckiego olbrzyma. W Polsce rasa ta jest powszechnie hodowana. W roku 1900 we Lwowie pojawił się w katalogu pod nazwami belgijskiego olbrzyma i olbrzyma flandryjskiego, chociaż opisywana była przez polskiego autora jako rasa nadająca się do chowu w 1887 roku. Rasa ta znajduje swoich miłośników dzięki imponującym rozmiarom, chociaż ze względów użytkowych nie jest rasą ekonomiczną. Najbardziej nadaje się do chowu amatorskiego.  Belgijski olbrzym występuje w barwach: szarej (trzy tonacje-jasna, średnia i ciemna), żelazistej, czarnej, niebieskiej, niebieskoszarej, żółtej, zajęczatej, szynszylowej i innych barwach. Pochodną belgijskiego olbrzyma jest prawie nieznana na kontynencie rasa pod nazwą brytyjski olbrzym, która niesłusznie uważana była jako rasa większa. Pod koniec lat czterdziestych ubiegłego wieku Anglicy sprowadzili zmodyfikowane króliki rasy belgijski olbrzym ze Stanów Zjednoczonych w różnych odmianach barwnych i hodują je pod nazwą brytyjski olbrzym. Założono tam klub hodowców, który później się rozpadł i powstał na nowo w 1981 roku. Anglicy hodują brytyjskiego olbrzyma w różnych odmianach barwnych. Rasa ta jest mniejsza od belgijskiego olbrzyma i tak dla; samicy- minimalna masa ciała wynosi 6,10 kg, a dla samca 5,60 kg. Belgijski olbrzym pod oryginalną nazwą w Anglii jest uznawany tylko w barwie żelazistej.

 

Opis rasy.
Idealna masa ciała w wieku 8 miesięcy i powyżej wynosi 7 kg i więcej. Budowa ciała harmonijna, linia grzbietu prosta, zad zaokrąglony, klatka piersiowa dobrze rozwinięta, nogi tylne silne, szeroko rozstawione, nogi przednie proste. Głowa osadzona na krótkiej szyi. Ogon prosty ściśle przylegający do tułowia. Długość tułowia 70 cm i więcej. Głowa duża, szeroka, u samców lekko garbonosa. Uszy silne, mięsiste, mocno osadzone, lekko rozchylające się ku górze. Zewnętrzna powierzchnia uszu owłosiona, długość uszu 19 cm i powyżej. Okrywa włosowa gęsta, sprężysta, jedwabista. Włosy pokrywowe o długości 3-4 cm, kryjące podszycie. Pazurki i oczy o barwie brązowej.

Wg wzorca polskiego występują barwy okrywy włosowej: szara- BOS, zajęczata- BOZ, żelazista- BOŻI, żółta- BOŻ, niebieska- BON, czarna- BOC, szynszylowata- BOSI.

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

Imieniny

24 Listopada 2017
Piątek
Imieniny obchodzą:
Dobrosław, Emilia,
Emma, Flora,
Franciszek, Gerard,
Gerarda, Gerhard,
Jan, Mina, Pęcisław,
Protazy
Do końca roku zostało 38 dni.
© 2017 Królikarz Polski ::
- www.krolikarzpolski.pl -