Migawki

Krzyżowanie


    Krzyżowanie jest to parzenie osobników różnych ras. Krzyżowanie ma na celu osiągnięcie całkowicie odmiennych celów niż przy kojarzeniu. Stosowanie krzyżowania powoduje zmiany zarówno genetyczne jak i fizjologiczne. Ze względu na skutki genetyczne krzyżowanie stosujemy w celu wytworzenia nowego zespołu genów lub też w celu uzupełnienia genów dotychczasowych. Można stopniowo zastępować któryś z genów lub stale, z pokolenia na pokolenie utrzymywać równowagę między genami dwóch lub więcej ras, które brały udział w wytworzeniu mieszańców. Pod wpływem zmian genetycznych następują zmiany fizjologiczne. U mieszańców z krzyżowania ras obserwuje się większą wydolność krążeniową i adaptacyjną,  natomiast zdolność do mniejszych ilości pobieranego tlenu niż u ras wyjściowych.
Krzyżowanie twórcze stosuje się w celu wytworzenia nowych ras. Wytworzenie nowej rasy jest procesem długofalowym i wymaga wielu przemyśleń w jakim celu chcemy ją wytworzyć. Chcąc zająć się takim zagadnieniem musimy sporządzić dokładny plan prac, w którym uwzględnić należy:
-    wzorzec nowej rasy z jego cechami morfologicznymi i fizjologicznymi,
-     przemyślany dobór ras wyjściowych,
-    stopień dziedziczenia cech,
-    szczegółowy tok postępowania, a w nim; metody selekcji, metody kojarzenia, chowu, żywienia oraz metody oceny potomstwa.
Zwierzęta ras wyjściowych muszą pochodzić z wyselekcjonowanego kojarzenia krewniaczego, a więc być homozygotyczne w wielu parach genów. W przeciwnym razie będą przekazywać wiernie cechy genotypowe jak i fenotypowe potomstwu, również w dalszych pokoleniach.
Krzyżowanie uszlachetniające prowadzi do doskonalenia rasy pod względem oczekiwanej cechy lub kilku cech. W tej metodzie musi iść to w parze ze zdecydowanym polepszeniem warunków bytowania i żywienia. Krzyżuje się samice rasy polepszanej z samcami rasy polepszającej, następnie młode samice wyselekcjonowane powtórnie kojarzy się z samce „polepszającym”. Samce potomne nie są wykorzystywane do kojarzeń.
Krzyżowanie wypierające służy do wyparcia rasy niepożądanej przez rasę „wypierającą”. Krzyżowanie następuje w ten sposób, że samice rasy wypieranej krzyżuje się z samcem wypierającym. Potomstwo samic dalej kojarzy się z samcem i tak w 6-7 pokoleniu uważa się proces za zakończony.
Krzyżowanie przemienne stosujemy w celu utrzymania efektu heterozji u mieszańców kolejnych pokoleń. Stosuje się je w dwóch lub trzech rasach, przeważnie na fermach towarowych.
Krzyżowanie przejściowe to inaczej „dolewanie świeżej krwi”. Ma ono miejsce, gdy chcemy polepszyć jakąś cechę hodowlaną jednej rasy genami innej szlachetnej rasy. Metoda ta nazwana jest przejściową, gdyż po jednorazowym parzeniu samic rasy X samcem „uszlachetniającym” wracamy do kojarzeń w obrębie rasy. Przy metodzie tej należy z rozwagą dobierać rasy, by nie naruszyć wartości genetycznej rasy uszlachetnianej.
Krzyżowanie towarowe to metoda mająca na celu uzyskanie w pokoleniu F1  zwierząt przeznaczonych do produkcji. Pokolenie to nie nadaje się do kojarzeń- ma spełnić określone założenia użytkowe. Wiąże to się z utrzymywaniem dużych stad zarodowych di produkcji potomstwa o oczekiwanych cechach.
Krzyżowanie międzygatunkowe to parzenie osobników różnych płci pochodzących z różnych gatunków w obrębie rodzaju, czasami z różnych rodzajów. Krzyżowanie takie poprawia takie cechy jak: odporność na schorzenia i niekorzystne warunki bytowania, niewybredność przy pobieraniu paszy, czasami wydajność rzeźna. Potomstwo w zasadzie nie nadaje się do dalszego rozrodu, chociaż samice można kryć gatunkami rodzicielskimi tylko do pierwszego pokolenia.
    Opisane metody krzyżowania w zasadzie są nieprzydatne w hodowlach królików rasowych, chociaż niektóre z ras królików wymagają krzyżowań.
Prowadząc hodowlę amatorską trzeba się dobrze zastanowić nad wyborem metody zarówno kojarzenia jak i krzyżowania.
W czterech częściach poświęconych rozrodowi poglądowo starałem się zasygnalizować mnogość możliwości rozrodu. Poważne traktowanie hodowli wymaga jednak ciągłego studiowania zagadnień genetyki, prowadzenia całej masy dokumentacji hodowlanej.
W razie zainteresowania czytających genetycznymi zagadnieniami lub praktycznym zastosowaniem którejś z metod kojarzenia czy krzyżowania zapraszam do dyskusji na forum lub w innej formie. Udanego potomstwa !.
 
Podbielany
Redaktor: Administrator   
25.03.2009.

Rasa ta została wyhodowana w Anglii w roku 1920 z krzyżowań królików podpalanych z szynszylowatymi. Prawie w tym samym czasie króliki o identycznym ubarwieniu pojawiły się na kontynencie europejskim  (Niemcy). Obecnie króliki podbielane hodowane są w odmianach barwnych: czarnej, niebieskiej i hawanie.

Najniższa dopuszczalna masa ciała w wieku 8 miesięcy i powyżej 3,0 kg, najwyższa 4,5 kg.

Harmonijna budowa ciala. Tułów krępy, walcowaty. Głowa mocno osadzona na krótkiej i szerokiej szyi. Kończyny mocne, średnio długie. Ogon krótki, przylegający do tułowia. U dorosłych samic (ponad 1 rok) dopuszczalne niewielkie, symetryczne podgardle. Głowa szeroka, masywna (typu kociego), u samic nieco mniejsza. Uszy mięsiste, mocno osadzone, dobrze owłosione, łyżeczkowate o zaokrąglonych końcach. Długość uszu 11,5 do 12,0 cm.

Okrywa włosowa bardzo gęsta i sprężysta, z krótkimi włosami podszyciowymi. Znacznie dłuższe, równomiernie rozmieszczone, sprężyste włosy pokrywowe wyraźnie odznaczają się od podszycia. Długość włosów pokrywowych około 3 cm. Barwa okrywy włosowej: czarny- barwa okrywy włosowej na grzbiecie, głowie, zewnętrznej części ucha, zewnętrznej części skoków jednolicie czarna. Po bokach tułowia, na zadzie, nad ogonem, na obrzeżach skoków wyrastają równomiernie od podbrzusza, jak najwyżej na tułów włosy z białymi końcówkami, wyraźnie oddzielające błyszczący, jednolicie czarnej barwy grzbiet. Biała okrywa włosowa na brzuchu, dolnych częściach skoków i spodniej części ogona. Biała otoczka wokół oczu, nozdrzy i wewnętrznej stronie uszu. Białe kępki włosów u podstawy uszu. Mały biały klin (trójkąt) grzbietowy. Wszystkie oznaki lamowania muszą być śnieżnobiałe, ostro kontrastujące z barwą czarną. Niebieski- barwa okrywy włosowej na grzbiecie, głowie, zewnętrznej części ucha, zewnętrznej części skoków jednolicie niebieska. Po bokach tułowia, na zadzie, nad ogonem, na obrzeżach skoków wyrastają równomiernie od podbrzusza, jak najwyżej na tułów włosy z białymi końcówkami, wyraźnie oddzielające błyszczący, jednolicie niebieskiej barwy grzbiet. Biała okrywa włosowa na brzuchu, dolnych częściach skoków i spodniej części ogona. Białe kępki włosów u podstawy uszu. Biała otoczka wokół oczu, nozdrzy i wewnętrznej stronie uszu. Mały biały klin (trójkąt) grzbietowy. Wszystkie oznaki lamowania muszą być śnieżnobiałe, ostro kontrastujące z barwą niebieską. Hawana- barwa okrywy włosowej na grzbiecie, głowie, zewnętrznej części uszu, zewnętrznej części skoków jednolicie brązowa. Pozostałe cechy jak wyżej opisane. Barwa włosów podszyciowych na całym ciele, u wszystkich odmian barwnych jest niebieska. W odmianie czarnej i hawana barwa oczu brązowa, pazurków szara z ciemniejszym nalotem. W odmianie niebieskiej barwa oczu szaroniebieska, pazurków szara z ciemniejszym nalotem.

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

Imieniny

22 Stycznia 2018
Poniedziałek
Imieniny obchodzą:
Anastazy, Dobromysł,
Gaudencjusz,
Gaudenty, Marta,
Wincenty
Do końca roku zostało 344 dni.
© 2018 Królikarz Polski ::
- www.krolikarzpolski.pl -