• Logo królikarz

    W województwie lubelskim i województwach sąsiednich prowadzi działalność Stowarzyszenie Hodowców Królików, Ptaków i Psów Rasowych. Celem naszym jest popularyzacja i stałe podnoszenie poziomu hodowli królików rasowych, drobiu rasowego i psów rasowych. Udowadniamy, że hodowle rasowe świetnie współgrają z wykorzystaniem użytkowym zwierząt i ptaków. Realizację celów osiągamy poprzez organizowanie wystaw, pokazów i szkoleń. Gwarantujemy dobrą atmosferę i satysfakcję z podjęcia decyzji o wstąpieniu w nasze szeregi.

  • króliki

    Hodowla królików rasowych jest podstawową formą działalności i głównym celem powstania Stowarzyszenia.
    Hodowcy- członkowie są zaangażowani w hodowle i aktywnie uczestniczą w ogólnokrajowych oraz regionalnych wystawach i pokazach królików rasowych.
    Do niedawna, króliki polskie średnio prezentowały się na tle królików państw ościennych, jednak w wyniku wstąpienia Polski do Unii Europejskiej i po zniesieniu formalności granicznych, na skutek przepływu materiału hodowlanego różnice wyraźnie się zacierają.
    Hodowcy naszego Stowarzyszenia rywalizują skutecznie z hodowcami krajowymi i z zagranicy zajmując czołowe miejsca na wystawach.
    Organizujemy również wystawy w Lublinie i Kraśniku, w których brały udział króliki z całego kraju. Naszym celem jest popularyzacja hodowli królików rasowych jako formy rywalizacji hobbystyczno- sportowej.

     

  • slajd kury

    Hodowcy naszego Stowarzyszenia w większości wywodzą się ze środowisk wiejskich.
    Na podwórkach, niejako wpisane w pejzaż są biegające kury, kaczki i gęsi.
    Przeważnie pełniły one rolę użytkową w gospodarstwach, jednak coraz częściej łączymy użytkowość z pięknem, a co za tym idzie z rasowością.
    W przeglądzie atlasów drobiu rasowego znajdujemy rasy, które biją rekordy pozyskiwania mięsa oraz nieśności jaj. Paleta barw jest ogromna i zrozumiałym staje się fakt, iż coraz więcej osób łączy przyjemne z pożytecznym i hoduje drób rasowy.
    Podział wagowy również zaspokaja gusta, ponieważ kury rasowe występują w przedziałach od ponad 5kg do ras miniaturowych wynoszących mniej niż kilogram.
    Entuzjaści łączenia piękna z użytkowością znajdą w naszym Stowarzyszeniu fachową poradę, pomoc w pozyskaniu materiału hodowlanego, możliwość uczestniczenia w wystawach i pokazach.

  • Psy rasowe

    Najmłodsza sekcja w naszym Stowarzyszeniu mająca w swoich szeregach psy z tytułami mistrzów wystaw międzynarodowych. Sekcja psów rasowych powstała w odpowiedzi na zapotrzebowanie społeczne. Oprócz ambicji hodowlanych chcemy uświadomić ludziom, że pies jako codzienny i najwierniejszy towarzysz zasługuje na miano członka rodziny a nie zabawki, którą można bez skrupułów porzucić.

Króliki ze względu na wielu wrogów w środowisku naturalnym rozmnażają się bardzo intensywnie. W ciągu roku mogą wydać potomstwo nawet ośmiokrotnie.
Króliki udomowione zależnie od rasy dojrzałość płciową osiągają w wieku czterech do sześciu miesięcy. Istnieje również inna kwalifikacja polegająca na używaniu do rozpłodu samic, które osiągnęły minimum 75-80% masy ciała zwierząt dorosłych swojej rasy. Rasy małe i karzełki mogą być zakwalifikowane do hodowli w wieku 6-7 miesięcy, rasy średnie 8-9 miesiąca, rasy duże w wieku 10-11 miesiąca.
Hodowla królików i jej opłacalność zależy więc od ilości wykotów w ciągu roku.
U samic występuje 16 dniowy cykl płciowy, który niejednokrotnie jest trudny do zauważenia.
Gotowość do przyjęcia samca objawia się rują. Samice w okresie rui są niespokojne, noszą w zębach ściółkę, często się moczą i przy głaskaniu unoszą zad.
Jednorazowe krycie najczęściej wystarcza do zapłodnienia, a ewentualne krycie kontrolne można powtórzyć po kilku godzinach. Krycie po kilku dniach jest bezcelowe, gdyż samica w tym czasie nie da się pokryć.
Możliwa jest też mechaniczna inseminacja samic, rzadko spotykana w hodowlach amatorskich.Chcąc dobrze prowadzić hodowlę, należy zapoznać się z podstawami fizjologii rozrodu królików, dlatego zdecydowałem się na napisanie krótkiego streszczenia tego procesu. Po urodzeniu jądra samców rozwijają się wolniej niż inne narządy i dopiero w wieku 5 tygodni następuje szybszy ich wzrost. Między 40-50 dniem życia u samca rozpoczyna się proces spermatogenezy. Pierwsze krycia samce usiłują wykonać w 60-70 dniu, a w około 84 swoją aktywność rozpoczynają kanaliki nasienne. Pierwsze nasienie może pojawić się w okolicach 100 dnia jednak jest go zbyt mało, a plemniki pojawiają się w ejakulacie w wieku 110 dni. Tak więc do pierwszego krycia należy użyć samce w wieku 135-140 dni życia.
Objętość ejakulatu samca wynosi 0,3-0,6 ml, przy ilości plemników 150-500 mln/ml. Podwójne krycie jest celowe dlatego, że pierwsze traktowane jest jako przygotowawcze do drugiego, w którym znacznie zmniejsza się objętość nasienia lecz wzrasta koncentracja plemników. Całkowita ilość plemników w drugim kryciu jest większa niż w pierwszym. W następnych kryciach skuteczność się zmniejsza aż do zera. Podsumowując; najefektywniejsze są krycia, gdy samiec kryje regularnie raz dziennie.

]

Hodowla królików wiąże się z okresowymi napływami osobników z innych stad. Sprzedajemy zwierzęta. Ruchy migracyjne w celu polepszenia i odświeżenia stada zarodowego wywołują temat adaptacji i aklimatyzacji.
Adaptacja jest zdolnością przystosowywania się organizmu do nowego środowiska zewnętrznego, jest wstępem do aklimatyzacji. Reakcje behawioralne, fizjologiczne i inne mają na celu zneutralizowanie niekorzystnych zmian nowego środowiska a  warunkuje je genotyp królika. Najbardziej zauważalna jest adaptacja  fizjologiczna polegająca na przystosowaniu się do nowego pokarmu, nowych metod utrzymania. Czasami powoduje to zmiany w wytworzeniu nowych układów enzymów trawiennych. Zmiany w utrzymaniu powodują np. zmianę okrywy włosowej lub nowe zachowania termoregulacyjne w związku z ustawieniem klatek na zewnątrz a nie w pomieszczeniach;  zmiana z trzymania na podłożu z siatek, na głęboką ściółkę Ważna jest adaptacja psychologiczna. Polega ona na wytworzeniu nowych odruchów warunkowych w związku ze zmianą personelu obsługującego i zachowań na nowej fermie. Prawidłowa adaptacja to wytworzenie korzystnych interakcji  między genotypem zwierząt a czynnikami środowiskowymi nowego otoczenia. Praktyka pokazuje, że zwierzęta zakupione- w nowym środowisku nie zawsze wykazują wysokie wartości hodowlane dlatego ważną rolę ma hodowca i jego obserwacje, które w znacznym stopniu mogą skrócić okres adaptacyjny.

Do napisania tego artykułu skłoniła mnie niemalże codzienna obecność na forum Królikarza Polskiego i czytanie wszystkich postów użytkowników od momentu założenia w/w portalu. Obserwuję, że duża część użytkowników nie czyta artykułów, nie szuka tematów opisanych na forum tylko w miarę potrzeb (najczęściej jak coś złego się dzieje) pisze „pomocy!!!”.
Postanowiłem w telegraficznym skrócie przedstawić czynności jakie moim zdaniem musi wykonać przyszły hodowca przed zakupem pierwszego królika.
Czynności te podzielę na dwie części: - wiedza teoretyczna,
                                                               - przygotowanie praktyczne.

    Wiedza teoretyczna- poznanie behawioru królika, a więc jego zachowań w środowisku naturalnym, aby móc zrozumieć, że to my zamknęliśmy go w klatce i musimy znać jego zachowania jak również zapewnić mu chociaż minimum warunków podobnych.
Bardzo ważne jest poznanie na wstępie choćby ogólnie anatomii królika. Wiemy później, gdzie czego szukać, jak odróżnić samca od samicy itp.
Ważna jest znajomość związana ze stresem, strachem, adaptacją i aklimatyzacją, aby nie dziwić się po zakupie królika, gdy padnie nam w czasie transportu czy po wpuszczeniu do klatki usytuowanej w niewłaściwym miejscu (otoczeniu). Musimy znać fizjologię królików czyli wszelkie procesy zachodzące w organizmie królika. Pomoże nam to zrozumieć, które karmy są najlepsze a które stanowią zagrożenie lub są niedopuszczalne. Poznamy procesy związane z rozrodem i wiele innych.
Osobiście jestem zagorzałym zwolennikiem hodowli rasowych, więc polecam zapoznanie się z podstawami genetyki.
Chcąc sprostać wyzwaniom, powinniśmy zakupić co najmniej jedną dobrą książkę na tematy związane z hodowlą królików i wg mnie koniecznie nawiązać kontakt z doświadczonym hodowcą, który uzupełni naszą wiedzę o wiadomości niezbędne, a nie ujęte w książkach.
W tym miejscu będę reklamował wstąpienie do Związku hodowców, który zawsze jest kopalnią zdobywania wiedzy poprzez bezpośrednie kontakty z hodowcami.