• Logo królikarz

    W województwie lubelskim i województwach sąsiednich prowadzi działalność Stowarzyszenie Hodowców Królików, Ptaków i Psów Rasowych. Celem naszym jest popularyzacja i stałe podnoszenie poziomu hodowli królików rasowych, drobiu rasowego i psów rasowych. Udowadniamy, że hodowle rasowe świetnie współgrają z wykorzystaniem użytkowym zwierząt i ptaków. Realizację celów osiągamy poprzez organizowanie wystaw, pokazów i szkoleń. Gwarantujemy dobrą atmosferę i satysfakcję z podjęcia decyzji o wstąpieniu w nasze szeregi.

  • króliki

    Hodowla królików rasowych jest podstawową formą działalności i głównym celem powstania Stowarzyszenia.
    Hodowcy- członkowie są zaangażowani w hodowle i aktywnie uczestniczą w ogólnokrajowych oraz regionalnych wystawach i pokazach królików rasowych.
    Do niedawna, króliki polskie średnio prezentowały się na tle królików państw ościennych, jednak w wyniku wstąpienia Polski do Unii Europejskiej i po zniesieniu formalności granicznych, na skutek przepływu materiału hodowlanego różnice wyraźnie się zacierają.
    Hodowcy naszego Stowarzyszenia rywalizują skutecznie z hodowcami krajowymi i z zagranicy zajmując czołowe miejsca na wystawach.
    Organizujemy również wystawy w Lublinie i Kraśniku, w których brały udział króliki z całego kraju. Naszym celem jest popularyzacja hodowli królików rasowych jako formy rywalizacji hobbystyczno- sportowej.

     

  • slajd kury

    Hodowcy naszego Stowarzyszenia w większości wywodzą się ze środowisk wiejskich.
    Na podwórkach, niejako wpisane w pejzaż są biegające kury, kaczki i gęsi.
    Przeważnie pełniły one rolę użytkową w gospodarstwach, jednak coraz częściej łączymy użytkowość z pięknem, a co za tym idzie z rasowością.
    W przeglądzie atlasów drobiu rasowego znajdujemy rasy, które biją rekordy pozyskiwania mięsa oraz nieśności jaj. Paleta barw jest ogromna i zrozumiałym staje się fakt, iż coraz więcej osób łączy przyjemne z pożytecznym i hoduje drób rasowy.
    Podział wagowy również zaspokaja gusta, ponieważ kury rasowe występują w przedziałach od ponad 5kg do ras miniaturowych wynoszących mniej niż kilogram.
    Entuzjaści łączenia piękna z użytkowością znajdą w naszym Stowarzyszeniu fachową poradę, pomoc w pozyskaniu materiału hodowlanego, możliwość uczestniczenia w wystawach i pokazach.

  • Psy rasowe

    Najmłodsza sekcja w naszym Stowarzyszeniu mająca w swoich szeregach psy z tytułami mistrzów wystaw międzynarodowych. Sekcja psów rasowych powstała w odpowiedzi na zapotrzebowanie społeczne. Oprócz ambicji hodowlanych chcemy uświadomić ludziom, że pies jako codzienny i najwierniejszy towarzysz zasługuje na miano członka rodziny a nie zabawki, którą można bez skrupułów porzucić.

Hodowca, który zdecydował się na codzienne obcowanie ze zwierzętami musi poznać ich biologię i zachowania w różnych sytuacjach. Dotyczy to także hodowców królików, a w szczególności królików rasowych, gdyż nasze zwierzęta są weryfikowane na wystawach, przy zamianach i w końcu w sprzedaży.
Króliki udomowione mimo wieloletniego przebywania wśród ludzi dalej pozostają w bliskim pokrewieństwie z królikami dzikimi. Dzikie króliki ważą 1-2kg, mają okrywę brunatnoszarą z lekko „pobrudzonym” grzbietem i białym brzuchem. Barwy te zapewniają im wtapianie się w otoczenie i ochronę przed wrogami. W razie niebezpieczeństwa króliki dzikie ratują się ucieczką lub starają się przestraszyć przeciwnika tupaniem tylnymi kończynami.
W naturalnych warunkach króliki przebywają w środowisku suchym i łagodnym, rzadkich lasów sosnowych, w terenie najlepiej piaszczystym, który umożliwia im kopanie korytarzy i nor na legowiska. Ważne są tereny z obfitością paszy, gdzie króliki dzikie znaczą swój rewir obejmujący nawet do 20 ha. Tereny znaczą zostawiając w charakterystycznych punktach kuleczki kału nasączone wydzieliną z gruczołów okolicy odbytu i moczem (samce dodatkowo znaczą teren wydzieliną z gruczołów podbródkowych). Jednakowo znaczą członków swoich rodzin. W warunkach dzikich nierzadko dochodzi też do znaczenia krwią terytoriów, gdzie przy pomocy pazurków kończyn przednich i zębów samce walczyły o wpływy.


Najistotniejszą różnicą między królikami dzikimi i udomowionymi jest okres rozrodczy, który w warunkach naturalnych trwa od końca stycznia do końca czerwca, a w chowie przydomowym praktycznie cały rok.
Kopulację poprzedza zawsze gra miłosna. Samiec stara się zbliżyć do samicy, samica zaś gdy przyjmuje zaloty rozpoczyna wzajemną gonitwę kończącą się dotykaniem noskami i obwąchiwaniem oraz oblizywaniem głów i uszu. Ciąża trwa 28-31 dni po czym rodzą się oseski gołe, ślepe i głuche, ważące 40-50g. Po ośmiu dniach młode widzą, po około trzech tygodniach poznają świat, w wieku 4-5 tygodni przestają ssać mleko, a w 8-10 miesiącu mogą zakładać swoje rodziny. Dzikie króliki są smakoszami i lubią zmiany pasz, przy czym świetnie rozpoznają i unikają roślin trujących. Nie stwierdzono, czy króliki udomowione również posiadają tę umiejętność. Wśród pasz ważną rolę pełnią gałązki drzew i okopowe pozwalające ścierać stale rosnące zęby.
Króliki dzikie i hodowane bardzo dbają o higienę. Dużą uwagę poświęcają łapom i okrywie włosowej.
Tak, jak inne zwierzęta króliki wykształciły sobie możliwości porozumiewania się. Króliki rzadko używają głosu, mają jednak swoisty system znaków i odgłosów;
- strach i zagrożenie- tupanie tylnymi kończynami i cichy krzyk,
- gotowość do obrony- pozycja siedząca z uszami „po sobie”, przednie kończyny gotowe do obrony,
-ból- zgrzytanie zębami,
- nastrój agresywny- krótkie powarkiwania, szeroko otwarte oczy, uszy położone, napięte mięśnie gotowe do skoku,
- ciekawość, węszenie niebezpieczeństwa- stawanie na tylnych kończynach, postawione uszy (stają słupka),
- potrzeba spokoju- oczy przymknięte, uszy położone, w czasie upałów leżą na boku, w czasie mrozów na brzuchu z podkurczonymi kończynami,
- gotowość do nawiązania kontaktów- pyszczkiem zaczepia próbując lizać, lekko chwyta zębami, wykonuje przewroty dla zabawy,
- zadowolenie samców- pomrukiwanie po pokryciu samicy.
    Większość opisanych cech jest wspólna dla królików dzikich i udomowionych, występują jednak i różnice. Masa ciała naszych królików przekracza nawet 7kg, mają słabsze serce i mniejszą odporność wrodzoną na choroby. W zachowaniach mają tendencje do przekopywania ściółki, znaczą identycznie terytorium, tak samo się ostrzegają i wyrażają zadowolenie. Króliki młode znacznie później się usamodzielniają. Należy pamiętać o tym, że nasze króliki w większości są zdane na nas i my jesteśmy odpowiedzialni za ich karmienie, utrzymanie warunków higienicznych i komfort w przebywaniu w klatkach. Musimy zapewnić im spokój, zmniejszyć do minimum czynniki stresujące, które mają zasadniczy wpływ na zdrowotność naszych podopiecznych.
    Możliwość obcowania z tymi pięknymi zwierzątkami to wielka przyjemność, ale ponadto wielki obowiązek. Każde z naszych zwierząt ma serce, a jest ono wrażliwe co najmniej tak samo jak nasze.