• Logo królikarz

    W województwie lubelskim i województwach sąsiednich prowadzi działalność Stowarzyszenie Hodowców Królików, Ptaków i Psów Rasowych. Celem naszym jest popularyzacja i stałe podnoszenie poziomu hodowli królików rasowych, drobiu rasowego i psów rasowych. Udowadniamy, że hodowle rasowe świetnie współgrają z wykorzystaniem użytkowym zwierząt i ptaków. Realizację celów osiągamy poprzez organizowanie wystaw, pokazów i szkoleń. Gwarantujemy dobrą atmosferę i satysfakcję z podjęcia decyzji o wstąpieniu w nasze szeregi.

  • króliki

    Hodowla królików rasowych jest podstawową formą działalności i głównym celem powstania Stowarzyszenia.
    Hodowcy- członkowie są zaangażowani w hodowle i aktywnie uczestniczą w ogólnokrajowych oraz regionalnych wystawach i pokazach królików rasowych.
    Do niedawna, króliki polskie średnio prezentowały się na tle królików państw ościennych, jednak w wyniku wstąpienia Polski do Unii Europejskiej i po zniesieniu formalności granicznych, na skutek przepływu materiału hodowlanego różnice wyraźnie się zacierają.
    Hodowcy naszego Stowarzyszenia rywalizują skutecznie z hodowcami krajowymi i z zagranicy zajmując czołowe miejsca na wystawach.
    Organizujemy również wystawy w Lublinie i Kraśniku, w których brały udział króliki z całego kraju. Naszym celem jest popularyzacja hodowli królików rasowych jako formy rywalizacji hobbystyczno- sportowej.

     

  • slajd kury

    Hodowcy naszego Stowarzyszenia w większości wywodzą się ze środowisk wiejskich.
    Na podwórkach, niejako wpisane w pejzaż są biegające kury, kaczki i gęsi.
    Przeważnie pełniły one rolę użytkową w gospodarstwach, jednak coraz częściej łączymy użytkowość z pięknem, a co za tym idzie z rasowością.
    W przeglądzie atlasów drobiu rasowego znajdujemy rasy, które biją rekordy pozyskiwania mięsa oraz nieśności jaj. Paleta barw jest ogromna i zrozumiałym staje się fakt, iż coraz więcej osób łączy przyjemne z pożytecznym i hoduje drób rasowy.
    Podział wagowy również zaspokaja gusta, ponieważ kury rasowe występują w przedziałach od ponad 5kg do ras miniaturowych wynoszących mniej niż kilogram.
    Entuzjaści łączenia piękna z użytkowością znajdą w naszym Stowarzyszeniu fachową poradę, pomoc w pozyskaniu materiału hodowlanego, możliwość uczestniczenia w wystawach i pokazach.

  • Psy rasowe

    Najmłodsza sekcja w naszym Stowarzyszeniu mająca w swoich szeregach psy z tytułami mistrzów wystaw międzynarodowych. Sekcja psów rasowych powstała w odpowiedzi na zapotrzebowanie społeczne. Oprócz ambicji hodowlanych chcemy uświadomić ludziom, że pies jako codzienny i najwierniejszy towarzysz zasługuje na miano członka rodziny a nie zabawki, którą można bez skrupułów porzucić.

Kokcydioza jest chorobą inwazyjną wywołaną przez pierwotniaki. U królików przebiega w formie jelitowej i wątrobowej. Z jej powodu następują znaczne zahamowania przyrostów masy ciała i liczne upadki.
Kokcydioza występuje najczęściej u królików w wieku 1-3 miesięcy w okresie odsadzania. Młodsze króliki nie chorują chyba, że ma miejsce bardzo słaba odporność immunologiczna.
Szczególnie niebezpieczny jest okres letnio- jesienny, który sprzyja inwazjom choroby.
Przyczynami rozwoju choroby są:
- nieodpowiednie warunki hodowlane (duże zagęszczenie zwierząt, stres, głęboka i wilgotna ściółka, lite podłoże, brak wentylacji, przegrzanie, zbyt rzadkie czyszczenie i dezynfekcja),
- niewłaściwe żywienie (nagła zmiana paszy, braki mineralno-witaminowe[wit.A i K], pasza wysokobiałkowa przy braku odpowiedniej ilości włóknika),
- długotrwałe infekcje współistniejące z chorobą.


Głównym źródłem zakażenia są zwierzęta chore, a współistniejącym mogą być ptaki, muchy, szczury. Działanie kokcydii polega na niszczeniu nabłonka jelit, śródbłonka naczyń krwionośnych i uwalnianiu toksycznych produktów przemiany materii co w wyniku jest przyczyną zakażeń wewnątrzustrojowych.
Przebieg choroby zależy od patogenności gatunków oocyt inwazyjnych. W wypadku choroby spowodowanej przez gatunki wysoce patogenne występuje biegunka o dużym nasileniu i duży wskaźnik śmiertelności. W przebiegu mniej patogennym ma miejsce biegunka o mniejszym nasileniu, brak jest zejść śmiertelnych. Kokcydioza może mieć miejsce również w formie bezobjawowej przy przejściowych spadkach masy ciała.
W warunkach ferm możliwość rozpoznania istnieje tylko w formie jelitowej kokcydiozy. Forma wątrobowa możliwa jest do rozpoznania jedynie pośmiertnie.
Rozpoznanie następuje przy stwierdzeniu występowania biegunki w 4-6 dniu od zarażenia, której nasilenie największe obserwujemy w 8-10 dniu. Kał jest śluzowo-wodnisty.
Następuje brak łaknienia, osłabienie, odwodnienie. Widzimy zmatowienie i nastroszenie włosów, wzdęcia, powiększenie powłok brzusznych.
Kokcydioza w rozpoznaniu organoleptycznym może być mylona z kolibakteriozą, chorobą Tyzzera, oraz infekcjami rotawirusowymi i beztlenowcowymi. Ostateczne rozpoznanie gwarantuje badanie laboratoryjne.
W zwalczaniu kokcydiozy najbardziej skuteczne są: sulfadimetoksyna, sulfachinoksalina, sulfadimerazina oraz nitrofurany.
Sulfonamidy są najbardziej skuteczne w zwalczaniu choroby, natomiast nitrofurany w zapobieganiu. Niewskazane jest podawanie sulfonamidów z pirymetaminą i diawerdyną ze względu na ciężkie uszkodzenia płodów, nerek i układu krwiotwórczego. W celu zapobieżenia współistniejących zakażeń należy podawać z wodą do picia neomycynę, kolimyksynę i tetracykliny.
Praktycznie wszystkie króliki zarażone są w pewnym stopniu kokcydiami. Wyjątkiem są zwierzęta otrzymujące paszę z kokcydiostatykiem. Po długotrwałym stosowaniu tego samego kokcydiostatyku mogą powstać tzw. szczepy oporne. Dobrze byłoby zmienić kokcydiostatyk. W Polsce dopuszczone są dwa kokcydiostatyki: Kokcisan12%( salinomycyna) i Cycostat 66 ( robenidyna).