|
|
|
Autor: Wł. Klewin
|
|
05.10.2008. |
Na początku lat dwudziestych ubiegłego wieku Anglik Chris Wren kojarząc szynszyla małego z belgijskim olbrzymem, stworzył nową rasę o nazwie Szynszyl wielki.
Niektóre źródła podają, że w tym samym okresie niemieccy hodowcy Offenbach, Grun i Meyer z Ilmenu przy pomocy królików o białej i szarej barwie wyhodowali identyczną rasę, to jednak wymieniony angielski hodowca oficjalnie uznawany jest za jej twórcę. Króliki ras Szynszyl wielki i mały znane są i hodowane w wielu krajach, lecz nigdy nie podjęto prób ujednolicenia standardów dla tych ras, stąd duże różnice we wzorcach między innymi w długości okrywy włosowej. Dla przykładu Szynszyl wielki w Niemczech około 3cm, w Anglii 3,5cm. Podobnie jest u szynszyla małego. Również wielkość ras nie jest znormalizowana, np. w Szwajcarii obie rasy nie są znane, a hodowany jest tzw. Szynszyl średniej wielkości o masie ciała do 4kg. W Stanach Zjednoczonych występuje Szynszyl wielki jak i Szynszyl mały oraz ich tamtejsze wersje American Chinchilla (rasa średnia) i American Giant Chinchilla (rasa dużą powstała z kojarzeń szynszyla wielkiego z belgijskim olbrzymem).
Szynszyl wielki hodowany jest od wielu lat w Polsce. Zaliczany jest do ras średnich (do 5,5kg). W chowie wyróżnia się dobrymi przyrostami masy ciała, wydajnością mięsną (około 55%) oraz bardzo dobrą plennością (7-8 sztuk w miocie). W hodowli szynszyla wielkiego dużą wagę przywiązuje się do oryginalnej barwy i jej równomierności oraz barwy włosów podszyciowych i międzybarwy.
Rasa ta występuje w trzech odcieniach tj. jasnym, średnim i ciemnym. W jasnym odcieniu króliki posiadają bardzo dobrą , wyraźnie białą międzybarwy lecz często rozjaśnione, niebieskie włosy podszyciowe. Przy ciemnym odcieniu występuje bardzo dobre ciemnoniebieskie podszycie, ale też niepożądana szara międzybarwa.
Do dalszej hodowli należy używać zwierząt o średnim odcieniu, gdyż najczęściej posiadają międzybarwę białą do lekko szarobiałej i ciemnoniebieskie podszycie, czyli cechy najbardziej pożądane wg wzorca. Szynszyle od pewnego czasu znajdują coraz więcej zwolenników wśród hodowców w Europie. W Polsce jest podobnie. Szczególnie umiłowaną rasą są w Czechach i na Słowacji. Ostatnią nowością jest uznanie w Czechach, po kilku latach prac, rasy Szynszyl wielki niebieski, który w odróżnieniu od tradycyjnego szynszyla posiada zamiast czarnych włosów w okrywie, włosy niebieskie i szaroniebieskie podszycie, zamiast ciemnoniebieskiego. Królik Szynszyl miał duży wpływ na powstanie innych ras m.in. podbielany, kuna, sallander (Holandia) i schwartzgrannen (Niemcy). Króliki w kolorze szynszylowym występują również u odmian barwnych w rasach: belgijski olbrzym, francuski baran, rex, satynowy, mały baran, holenderski, karzełek baran i karzełek.
Opis rasy.
Harmonijna budowa ciała, tułów długi, walcowaty, dobrze umięśniony, pierś i zad szerokie. Kończyny silne, średnio długie. Głowa krótka u samców szeroka, lekko garbonosa, u samic nieco mniejsza, uszy mięsiste, ładnie zaokrąglone na końcach, o długości 14cm. Okrywa włosowa gęsta i sprężysta o długości około 3cm, barwa okrywy włosowej popielato-szara z niebieskawym nalotem i czarnymi końcówkami włosów, poniżej prześwitujący 3mm czarny prążek. Barwa powinna być równomiernie rozłożona na całym ciele, włącznie z piersią i kończynami, uszy czarno lamowane, klin karkowy mały i szarobiały. Wierzch ogona czarny, przemieszany szarobiałymi włosami, spód ogona biały do szarobiałego. Barwa oczu ciemnobrązowa, pazurki ciemnorogowe do czarnobrązowych. Barwa podszycia na całym ciele, włączając brzuch ciemnoniebieska, zajmująca około 2/3 długości włosów. Nad podszyciem szarobiały do białego prążek tzw. międzybarwa o szerokości około 7mm. Międzybarwa jest ostro odgraniczona od barwy podszycia i znajdującego się nad nią czarnego prążka. |
|
|
Imieniny
| 20 Maja 2012 | | Niedziela | Imieniny obchodzą:
Anastazy, Asteriusz,
Bazyli, Bazylid,
Bazylis, Bernardyn,
Bernardyna,
Bronimir, Iwo, Sawa,
Teodor, Wiktoria | | Do końca roku zostało 226 dni. |
|
